Please enable / Bitte aktiviere JavaScript!
Veuillez activer / Por favor activa el Javascript!
Rapitful Shqip

Analiza e veprës ''Hamleti'' nga William Shakespeare

Këtu bëhet fjalë për Hamletin princin e Danimarkës. Babai i Hamletit mbytet nga vëllai i tij Mbreti Klaud për të marrë në dorë pushtetin mbretëror. Pasi merr pushtetin në dorë ai po ashtu martohet me nënën e princit Hamlet, Gertruden. Mbreti Klaud të gjithë i bind se kjo ishte një vdekje natyrore. Por, pasi i lajmërohet fantazma e babait Hamletit, ai e sheh se kjo nuk ishte një vdekje natyrore, por mbreti Klaud e kishte vrarë babanë e tij me helm kur ai ishte duke fjetur . Pas ca kohe në qytet vin disa aktor të huaj ku Hamleti iu thotë të luajne një ngjarje si ajo që i kishte ndodhur ati. Pas kësaj ngjarjeje Hamleti vërtëtohet për vdekjen jo natyrale të babait. Ai kishte të dashur Ofelinë, ajo ishte e bije e Pollonit dhe vëlla e kishte Laertin. Ai fillon të sillet si i marrë për te gjetur mënyrë sa më të mirë se si ti hakmerret Mbretit. Gjatë këtij roli ai vret edhe babain e Ofelis, Pollonin. Pas kësaj ngjarjeje Ofelia ishte shumë e tronditur dhe ajo mbytet në lumë. Kur i vëllau merr vesh për vdekjen e babait dhe të motrës së tij i vërsulet mbretit. Mbreti me dinakrin e tij e bind Laertin se Hamleti ia kishte vrarë babanë dhe i bind që të ndeshen. Gjatë ndeshjes Laerti e plagos me një thikë të helmuar që Laerti dhe Mbreti e kishin pregaditur për Hamletin. Pastaj ndërrojnë armët dhe Hamleti e plagos për vdekje Laertin. Gjatë dyluftimit Mbretëresha pinë verën e helmuar dhe vdes. Hamleti i tërbuar e godet mbretin me thike dhe e vret. Laerti në momentet e fundit të jetës i kërkon falje Hamletit dhe vdes. Horati shoku më i ngushte i Hamletit dëshiron që ta vras veten por Hamleti nuk lejon dhe thotë se dikush duhet të jetoj dhe të tregoj të vërtetën. Pas shume përpjekjeve Hamleti arrin ta vrase mbretin por tragjedia përfundon me vdekjen e Hamletit.

hamleti analiza hamleti i shekspirit ,hamleti subjekti ,hamleti william shakespeare ,hamleti shqip ,hamleti te rrosh a te mos rrosh ,hamleti monoloog ,hamleti permbledhje,referat

Shumë interesante puna jonë:

Shumë interesante puna jonë:
3 orë e presim groshën të zihet, 5 min. smund ta presim të ftohet !!!
E njejta vlen edhe me punët tona, durojmë dhe durojmë deri në prag të suksesit, e kur arrijmë aty e humbim sabrin dhe digjemi !!!



Burimi: Senad Ramadani
 

Ju që ziheni për parti...


Populli thotë: "Ra guri në vorbë, vaj halli për vorbën. Ra vorba në guri mjer për vorbën"! Ju që e keni ndërmend të votoni, ju që ziheni për parti, mos harroni se thjesht jeni vorba, ndërsa gurë janë ata që ditën ia thyejnë dhëmbët njëri-tjetrit dhe natën kënaqen duke u puthur!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Kujdes prej pyetjeve të atyre të cilët...

Kujdes prej pyetjeve të atyre të cilët i kanë të njohura përgjigjet. Ata duan të notojnë dhe assesi të mësojnë prej teje!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Kujdes, druajtje dhe jini të vëmedshëm, përndryshe i dogjëm edhe pak ato vepra të mira!

Kujdes, druajtje dhe jini të vëmedshëm, përndryshe i dogjëm edhe pak ato vepra të mira!
Disa gjësende Zoti i krijoi që ato të mbahen të fshehta, jo vetëm për nga aspekti i pamjes së gjymtyrëve, por edhe për nga shqiptimi me gojë. Muhamedi alejhi selam thotë: "Më garantoni se do ta ruani atë që gjendet ndërmjet dy buzëve dhe atë që gjendet ndërmejt dy këmbëve, unë ia garantoj Xhenetin"!

Ky hadith është universitet më vete. Sikur ta kishim mësuar përmendsh, pastaj ta analizonim çdo ditë, njëherësh duke i dhënë shtrirje të prekshme në përditshmëritë tona kësaj thënie, atëherë nuk dyshoj se shoqëria jonë do të ishte më e ngritur në aspektin moral.

Sot, ato që gjenden ndërmjet dy këmbëve, lirshëm përmenden prej asaj që gjendet ndërmjet dy buzëve.

Fatkeqësisht, goja që shqipton shehadetin, shqipton edhe fjalë që janë të përcaktuara të jenë intime.

Prandaj, shok, miq e dashamirë, të kemi kujdes se çfarë fjalë shqiptojmë, aq më tepër haptaz, ngase disa gjëra, pavarësisht kohës dhe arritjeve teknologjike, Zoti i krijoi që ato të jenë të fshehta, të rezervuara për veten dhe vetëm për atë që ndanë të fshehtat e trupit dhe të fjalëve, përndryshe, besoj se të gjithë ju që jeni besimtar, besoni se nuk hidhet fjalë që engjulli të mos e shënojë!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Çka është mistika apo misticizmi?


Mistika, misticizmi ( nga rrënja e fjalës greke μυάω, miao - "hesht, zbëzaj", nga e cila rrjedh fjala μυστικός, mistikos - "i fshehtë, sekret" ; lat. mysticus: - i papërshkrueshem, i pashprehshëm, i fshehtë; nga fjala mistikos rrjedh edhe fjala mister - e fshehtë, sekret ) është prirja e shpirtit njerzor për të arritur bashkim ose njëjtësi me Absoluten, ose dijeni të ndërgjegjshme të, realitetit të fundëm, hyjnores, së vërtetës shpirtërore, (jo vetëm nëpërmjet librave, riteve apo njerzve të tjerë,) ose Perëndisë nëpërmjet përvojave apo përjetimeve të drejtpërdrejta, intuicionit, apo brendashikimit; dhe besimit që përvoja të tilla janë burim i rëndësishëm i njohurisë, kuptimit, dhe mënçurisë. Mistika mund të përshkruhet edhe si një nevojë "largimi" nga bota (e cila quhet zakonisht realitet) për të arritur një nivel më të lartë të vetëdijes.

Kërkimi i kësaj vetëdije dhe bashkimi apo njësimi me të pakufishmen karakterizohet nga një vazhdimësi e shkëputjes përparuese qoftë nga njohuria shqisore ashtu edhe nga ajo arsyetore, gjer në humbjen e "UNI"-t dhe shkrirjen në të "GJITHË"-n.

Njerzit që e ushtrojnë këtë mësim quhen mistikë. Mistikët mund të përjetojnë vizione ( shikime, vegime ) dhe Ëndrra, ose të dëgjojnë Perëndinë si një zë.

Fjala "misticizëm" përdoret shpesh për të përmendur besimet që janë jashte rrymës kryesore fetare, por të lidhura me ose të bazuara në një doktrinë të një rryme kresore fetare. Për shembull, Kabalah është sekti mistik mbizotërues i Judaizmit, Sufizmi sekti mistik i Islamit, Gnosticizmi lidhet përgjithsisht me sekte të ndryshme që u ngritën si tjetërsim me Krishterimin.

qka eshte Mistika, misticizmi ,Cka eshte Mistika, misticizmi ,ceshte Mistika, misticizmi,cfare eshte Mistika, misticizmi ,qeshte Mistika, misticizmi,definicioni Mistika, misticizmi, perkufizimi Mistika, misticizmi, shpjegimi Mistika, misticizmi,qka kuptojm me Mistikë, misticizëm, qka nenkuptojm me Mistikë, misticizëm, nenkuptimi Mistikë, misticizëm,kuptimi i fjales Mistikë, misticizëm

Natyrshëm, të ndyta nuk janë, por shpejtë të ndyta bëhen!!!



Nuk janë të ndyta organet gjenitale derisa ato të mbahen në fshehtësi, qoftë si gjymtyrë, si fjalë dhe si veprim! Të ndyta bëhen, atëherë kur ndahen me të tjerët, me ata që natyrshëm nuk ke të drejtë t'i ndash gjërat intime.

Prandaj, prindërit, mësuesit dhe hoxhallarët tanë, kur dëgjonin se ne adoleshentët shanim njëri-tjetrin me fjalë të pista, atëherë ata na këshillonin dhe na qortonin që herën tjetër të mos përdorim fjalë të ndyta! Përndryshe ato nuk janë të ndyta përderisa të mos davariten publikisht, ose përderisa të mungon një ligjërim profesional rreth këtyre fjalëve dhe rreth veprave që kryhen përmes atyre organeve!

Burimi:Iljasa Salihu

Një njeri i mençur kishte thënë:

Një njeri i mençur kishte thënë: "Të gjithë njerëzit e mençur janë ateistë dhe të gjithë njerëzit e mëdhenj vetëvriten"! Nëse edhe ky është i mençur, atëherë në kongresin e radhës për gjuhë, patjetër duhet ndryshuar kuptimin e fjalës "mençur" "i mençur" dhe "të mençur"!

Burimi:Iljasa Salihu

20 të pafe në Kosovë qenkan konvertuar në një fe të papranuar tek Allahu!

20 të pafe në Kosovë qenkan konvertuar në një fe të papranuar tek Allahu! Kurse mediat e "paanshme dhe shekullare" me kënaqësi e paraqitën për festën e pashkëve këtë lajm. Nuk them rastësisht të pafe, sepse një musliman kurrë nuk do të konvertohej në një fe që ka 73 bibla të pranuara prej kishës, në një fe ku fjala e filozofit pandehet si fjalë e Zotit dhe fjala e Zotit si e papërshtatshme për njeriun, thuajse krijesa qenka më e mençur se Krijuesi!

Dëshmoj dhe besoj se nuk meriton të adhurohet askush tjetër pos Allahut dhe se Muhamedi alejhi selam është rob dhe i dërguar i Tij. I besoj për të Dërguar gjithë ata që përmenden në Kur'an si të Dërguar, paqja dhe mëshira e Allahut qoftë mbi ta!

Burimi: Iljasa Salihu

Një hajn i njohur kishte pas thënë:

Një hajn i njohur kishte pas thënë:
Më herët ne i zgjedhnim ata që i vjedhnim, kurse sot po i zgjedhim ata që na vjedhin!
Fatkeqësisht shumë e saktë!

Komenti i veprës “Shtëpia e pranverës” nga Shkëlzen Zalli


“Shtëpia e pranverës” është një libër me poezi për fëmijë. 

Libri përmbledh 51 poezi dhe është fitues i çmimit kombëtar. 

Ka vlera argëtuese dhe edukative. 

Në këtë libër veçojmë disa poezi si: “Djali dhe kanarina”, “Lutja e gjyshit”, “Ah moj erë hutaqe”, “Tri përgjigjet e Lekës” etj.

Analiza e veprës “Vidi – vidi pëllumbeshë dhe Hanko Halla” nga Ali Asllani

Vidi – vidi pëllumbeshë dhe Hanko Halla 

Në vëllimin “Vidi – vidi pëllumbeshë dhe Hanko Halla” i paraqiten lexuesve vjershat më të mira të poetit Ali Asllani, ku gjejmë të trajtuara motive nga më të ndryshmet: motive dashurie dhe motive shoqërore, motive patriotike dhe motive politike, po shpesh këto motive i gjejmë të gërshetuara me njëri-tjetrin në mënyrë mjaft organike dhe të hijshme. 

Një vend me rëndësi në krijimtarinë poetike të Ali Asllanit zë poema e tij humoristike “Hanko Halla”. 

Hanko Halla, për të cilën poeti bën fjalë edhe në ndonjë vepër tjetër të tij, është një grua e shkurtër, në moshë, që nuk mund të pajtohet me përparimin e vendit, duke e marrë këtë në të gjitha aspektet e shfaqjes së tij – që nga gjërat e mëdha e gjer tek moda e tek zakonet. 

Në poemë flet Hanko Halla. Ajo jep mendimin e vet për gjithçka dhe pikërisht në mendimet e saj të paraqitura realisht e me mjeshtëri artistike përfshihet esenca e veprës, objekti dhe qëllimi i saj. 

Hanko Halla” nuk është vetëm një vepër që zë një vend të merituar në gjithë historinë e letërsisë shqipe dhe një vend nderi në letërsinë tonë humoristike, po ruan edhe sot e kësaj dite vlerën e vet aktuale të luftës kundër përfaqësonjësve të botës e të zakoneve të vjetra, kundër patriarkalizmit dhe çdo shfaqjeje tjetër negative të trashëguar nga e kaluara.

Analiza e përrallës “Bjer topuz” nga Fadil Kraja


“Bjer topuz” është përrallë për fëmijë e shkruar nga autori shkodran Fadil Kraja.

Një djalë i varfër që jetonte vetëm me të ëmën dhe motrën vendos të shkojë në kurbet. Pas shumë peripecish ai punësohet tek një zdrukthëtarë. Pasi mëson shumë mirë punën, pas katër vitesh vendos të kthehet pranë familjes së tij.

Mjeshtri para se ai të ikte i jep me vete një sofër magjike, e cila sa herë urdhërohej “tavolinë shtro” u mbushte me të gjitha të mirat. Rrugës,djaloshi ndalon në një han. Aty pronari i hanit ia ndërron sofrën magjike me një sofër të zakonshme.

Pasi shkon tek njerëzit e tij, ai e kupton se sofra ishte e ndërruar. I pikëlluar kthehet tek zdrukthëtari, i cili këtë herë i dhuron një topuz magjik e që sa herë urdhërohej “vër topuz”, ai të binte dhe nuk ndalonte deri sa të urdhërohej “boll topuz”.

Atëherë djali kthehet tek hanxhiu dhe vë në punë topuzin. Aq shumë e goditi topuzi hanxhiun, sa u detyrua t’ia kthente sofrën përsëri. Me tu kthyer djali në shtëpi, i gostiti të gjithë miqtë e tij dhe jetoi i lumtur pranë familjes.

Komenti i veprës “Zogu i Blertës” nga Sokol Jakova


Zogu i Blertës” është një libër që përmban 11 tregime të shkurtra për fëmijë.

Subjekti është i thjeshtë dhe shumë tërheqës për fëmijët që sapo kanë filluar të lexojnë.

Disa nga titujt e tregimeve janë: “Nani – nani, çupën o!”, “Dhurata me e mirë”, “Në kopshtin zoologjik”, “Gara e biçikletave”etj.

Analiza e romanit “Qeni milioner” nga Viktor Canosinaj


Qeni milioner” është një roman për moshat 9-12 vjeç. 

Personazhi kryesor është një qen i quajtur Topi prej bore, i cili kalon nga një jetë e vështirë dhe e pasigurt në një jetë aristokratësh. 

Por ndryshe nga disa njerëz, që sapo bëhen të pasur bëhen mendjemëdhenj dhe varfërohen në shpirt, zemra e Topit prej bore nuk ndryshon aspak, por mbetet e artë dhe e kulluar. 

Në botën njerëzore ndodh ndryshe, zemra e disa njerëzve nuk është e tillë. Janë pikërisht këta njerëz që përpiqen të vrasin familjen e Topit prej bore. Por qeni nuk është lakmitar. Ai lë pasurinë dhe shkon të jetojë në një vend të sigurt. 

Romani ka vlera edukative, pasi del qartë ideja se besnikëria shpërblehet dhe hipokrizia ndëshkohet.

Të bartësh gurë me njerëzit e devotshëm...

"Të bartësh gurë me njerëzit e devotshëm është më mirë për ty, sesa të hash ëmbëlsirë me njerëzit e prishur.."
-Malik ibën Dinar


Burimi:Agnesa Mahalla

Njeriu është në fenë e shokut të vet...

I Dërguari i Allahut ka thënë:
“Njeriu është në fenë e shokut të vet, andaj le të shikojë çdonjëri nga ju se kë po e bën shok!”
Ahmedi (8065).

Ndihmoni njëri tjetrin në të mirë

Feja e Shqiptarit është Islami

5 gjëra që na ndihmojnë të largohemi nga mëkatet

Babloku (Agron Morina) - Fatmir Latifi

Kështu mbahet shteti - Fatmir Latifi

Gogle Chrome dhe Numri i Bishës

Logo e Google Chrome, web shfletuesit i zhvilluar nga Google, është mjaft tërheqës dhe i bër mirë. Por pas një pamje dinamike dhe të thjeshtë, kjo logo me ngjyra fsheh një mesazh ...

Nëse në kuzhinën tuaj keni xhenxhefil...



Nëse në kuzhinën tuaj keni xhenxhefil, lukthi juaj do t’ju thotë më shumë se falënderit. Ajo përveç se ndikon në disponim dhe zvogëlon stresin, është i njohur edhe si melhem për lukthin dhe zorrët dhe është i njohur edhe si ilaç kundër gripit, të ftohtit, mundimeve, e përmirëson qarkullimin dhe e shton imunitetin.
Nëse pini çaj nga xhenxhefili do ta pastroni organizmin nga shtresat që mblidhen në trupin tuaj.

Përbërja e çajit:

4 gota ujë
2 pjesë nga rrënjët taze të xhenxhefilit (5 cm trashësi)
Shtesa sipas dëshirës: mjaltë dhe një pjesë limon.

Qërojeni rrënjën e xhenxhefilit dhe copëtojeni në disa pjesë të holla. Vendosni në ujin e nxehtë dhe leni në zjarr të ulët rreth 15-20 min. Pastaj kullojeni çajin dhe shtoni mjaltë ose limon sipas dëshirës.



Burimi:Bekir Halimi
 

Mburoja e Muslimanit - Hoxhë Bekir Halimi - Këndi

Çka janë cefalgjitë?

 Strukturat kraniale senzitive në dhimbje janë lëkura, indi subkutan, muskujtë, arteriet ekstrakraniale, periosteumi i kafkës, disa struktural të syrit, veshit dhe hundës, pastaj sinusët paranazal, sinusët venoz intrakranial, një pjesë e durës në bazë të kafkës, artieriet e durës dhe pia arahinoidës, segmenti intrakranial i a. karotide dhe nervat 2, 3, 5, 8 dhe 10 kranial.

Çka është Tabes Dorsalis?

Tek tabes dorsalis vjen deri te një degjenerim inflamator i kolumnave dorsale të medullës spinale 8 - 10 vite pas infeksionit primar me sifilis.

Ataxia sensitive përcjellet me dhimbje që ngjajnë në therrjet me thikë, shumë të rënda në regjionin e këmbëve, dhe në kriza organike si dhimbjet në formë sulmesh të ngërçeve në regjionin epigastrik.

Përveç dëmtimit të shprehur të sensibilitetit të thellë, mund të vërehet një vonesë e përcjelljës së dhimbjës (mund të mungojnë dhimbjet me presion të testiseve dhe të tendinës së Akilit - shenja Remak).

Pacientët shfaqin një tejndjëshmëri në të ftohët, reflekset e lëkurës së abdomenit janë shumë të rritura ("barku që qeshë").

Në mbi 90% të të sëmurëve me tabes dorsalis mund të dëshmohet pupilla Argyll-Robertson, pos kësaj mund të vijë te atrofia e n.opticus. Reflekset e thella të këmbëve mungojnë në shumicën e rasteve.

Përfshirja e sistemit autonom shfaqet ne formë të artropative me tejzgjatje të nyjeve, impotencë, çrregullime të vezikës urinare dhe tendencës për mal perforans, një ulçere me lokalizim atipik dhe shume të dhembshëm në regjionin e malleolusit.

Sindroma Brown-Séquard


Kjo sindromë është pasojë e dëmtimit ose diskonektimit anatomik dhe fiziologjik të njërës anë të medullës spinale mbi vertebrën e parë lumbale.

 Simptomatologjia neurologjike shfaqët varësisht nga topografia.

Ipsilateralisht shfaqët pareza spastike dhe dëmtimi i sensibilitetit të thellë përfundi lezionit me humbje të sensit për vibrit dhe pozitë, ndërsa kontralateral shfaqet një pengesë e disociuar e sensibilitetit me humbje të sensit për temperaturë dhe dhimbje.

Kjo sindromë shfaqet te iskemitë spinale, traumat, tumorët ose tumefaktet dhe proceset inflamatore.

Sistemi Spinocerebellar


Sistemi spinocerebellar përmbanë informacione për tensionin dhe zgjatjën e muskujve dhe kërceve nga tufat muskulore dhe organet Golgi tendine deri te paleocerebellumi.

Rrugët kryesore që shfrytëzohen nga ky sistem janë tractus spinocerebellaris posterior, i cili ekskluzivisht bartë vetëm informacione nga gjysma ipsilaterale e trupit dhe tractus spinocerebellaris anterior, që bartë informacione nga dy anët e trupit.

Në anën tjetër paleocerebellumi jep shumë rrugë aferente që ndikojnë në tonusin muskular për të siguruar funksionin e rrjedhshëm kooperativ të grupeve muskulore agoniste dhe antagoniste në qëndrim dhe ecje.

Kështu paleocerebellumi luan një rol të rëndësishëm në rregullimin e balancës edhe pse aktiviteti i tij është krejtësisht i pavetëdijëshem. Lezionet e rrugëve spinocerebellare dhe paleocerebellumit shkaktojne ataxi të qëndrimit dhe ecjës.

Sistemi Thalamicocortical

Aksonet e neuroneve të dyta senzorike të dy sistemeve përfundojnë në nukleuset talamike që përmbajnë neuronet e treta të sistemit somatosenzorik.

Këto neurone dërgojnë axonet e tyre përmes pjesës së pasme të kapsullës interne në korteksin primar somatosenzorik në gyrus postcentralis dhe në fushat e asociuara përreth. Kështu neuronet e treta i takojnë të ashtuquajturit sistemit talamikokortikal. Lezionet e këtij sistemi shkaktojnë deficite kontralaterale hemisenzorike, që zakonisht afektojnë të gjitha modalitetet somatosenzorike.

Sisitemi i rrënjëve anterolaterale

Proceset centripetale të ganglioneve pseudounipolare spinale që i shërbejnë sensibilitetit protopatik – dhembje, temperature, prekje massive dhe presion, formojnë sinapsa në neuronet e dyta sensorike në brinjët e pasëm të medullës spinale.

Aksonet e këtyre qelizave kalojnë linjën e mesme të komisurës së përparme spinale dhe pastaj ngritën në medullën spinale përmes trungut truror dhe përfundojnë në talamus.

Fijet që lidhen me sens të dhembjës dhe temperatures kalojnë nëpër tractus spinothalamicus lateralis, ndërsa fijet që lidhen me prekje masive dhe presion kalojnë përmes tractus spinothalamicus anterior.

Lezionet që afektojnë sistemin lateral spinotalamik në medullën spinale, trungun truror apo nukleuset korresponduese në talamus shfaqën me deficite senzorike të disociuara, pra dëmtohen sensi për dhembje dhe temperaturë përfundi nivelit të lezionit, ndërsa prekja mbetet intakte.

Deficiti shfaqet kontralateral nga lezioni pasi që traktusi spinotalamik lateral është i kryqëzuar.

Sistemi i rrënjëve të pasme

Proceset centripetale të ganglioneve pseudounipolare spinale, që paraqesin neuronin e parë senzorik dhe që i shërbejnë sensibilitetit epikritik bartin informacione nga dy exteroreceptorë, sensi taktil – stereognosis dhe vibrimit – pallestezia dhe proprioceptorëve – sensi i pozitës. Ata kalojnë nëpër rrënjët e pasme të medullës deri te nucleus gracilis dhe nucleus cuneatus të medullës, këto nukleuse medullare përmbajnë neuronet e dyta senzorike, axonet e të cilave formojnë lemniscusin medial që shkon drejtë në talamus. Lezionet që afektojnë sistemin e rrënjëve të pasme dëmtojnë modalitetet somatosenzorike të “rezolucionit të lartë” pra vjen deri te humbje e aftësisë për të njohur objektet në prekje (astereognosia) dhe dëmtimi i diskriminimit të dy pikave (two-point discrimination), dëmtimi i sensit të vibrimit (pallhypesthesia ose pallanesthesia) dhe dëmtim i sensit për pozitë (kinesthesia), qëndrimi dhe ecja jostabile (ataxi spinale) si pasojë e mungesës së feedbackut proprioceptivë sa i përket pozitës dhe lëvizjeve të kokës, trungut dhe ekstremiteteve.

Pjesa centrale e sistemit somatosenzorik

Pjesa centrale e sistemit somatosenzorik përfshinë të gjitha rrugët somatosenzorike dhe nukleuset e medullës spinale, trungut truror dhe hemisferave cerebrale. Klasifikohen varësisht nga funksioni i tyre.

Pjesa periferike e sistemit somatosenzorik

Pjesa periferike e sistemit somatosenzorik përfshinë nervat senzorik aferent dhe receptorët e specializuar për përcepcion të modaliteteve individuale të sensibilitetit somatik.

Receptorët senzorik në periferi klasifikohen në 3 tipe kryesore:

Receptorët eksteroceptivë (Exteroreceptor): transmetojnë stimujtë e jashtëm nga ambienti i jashtëm p.sh. mekanoreceptorët, termoreceptorët,

Receptorët proprioceptivë (Proprioceptor): informojnë sistemin nervor mbi pozitën e kokës, trupit, nyjeve dhe mbi tensionin në muskujë dhe kërce,

Nocireceptorët: shërbejnë për dhimbje dhe zëjnë një pozitë në mes exterodhe proprioceptorëve. Receptorët somatosenzor me dendësi më të madhe janë në lëkurë, por gjithashtu në shumicën e indeve tjera, duke përfshirë edhe viscerën (por jo në tru apo medullën spinale).

Fijet nervore eferente senzorike kalojnë nëpër nervat periferik, plexuse dhe rrënjët e pasme të nervave spinal. Këto janë aksonet e neuroneve të para somatosenzorike, trupat qelizor e të cilave gjenden në ganglionet spinale (ganglionet e rrënjeve dorsale).

Të gjitha neuronet tjera senzorike kanë trupat e tyre qelizor brenda sistemit nervor qendror.

Hitleri u arratis në Argjentinë, vdiq në Brazil

              

 

Zyrtarisht Hitleri dhe bashkëshortja e tij Eva Braun u vetvranë më 30 prill të 1945, teksa trupat e Ushtrisë së Kuqe kishin marrë pjesën më të madhe të Berlinit.

Po në versionin zyrtar, mësohet se trupi i dikatorit nazist më famëkeq në botë, së bashku me atë të bashkëshortes së tij u vendosën në kraterin e një predhë në oborrin e godinës së kancelarisë gjermane, ku u spërkatën me benzinë dhe iu vendos flaka.

Ky version nuk është bindës dhe për Hitlerin ekzistojnë mjaft teori ‘të mbijetesës së tij’. Njëra thotë që jetoi nën identitet tjetër në Berlin, deri në vitet 1970, një tjetër se u strehua në fshatrat malore të Zvicrës, deri në vdekje, ndërsa ‘më e besueshmja’ mbetet teori e Argjentinës.

Sipas kësaj teorie, në ditët e fundit të Luftës së Dytë Botërore, para se Berlini të binte në duart e sovjetikëve dhe trupave aleate, Hitleri së bashku me bashkëpunëtorët e tij më të ngushtë morën një nëndetëse dhe udhëtuan drejt Argjentinës dhe më 29 prill të 1945, pas dy javë e gjysmë udhëtim, zbarkoi në brigjet
amerikano-jugore.

Si për ta bërë akoma më të besueshme këtë së fundmi mbërrin edhe publikimi i disa dokumenteve sekrete nga ana e FBI-së, ku citohet një dëshmitar. Dosja i përket Edgar Hoover, në atë kohë kreu i FBI-së, i cili i merrte mjaft seriozisht raportimet për mbijetesën e Hitlerit.

Dëshmitari, një banor i Andeve Jugore në Argjentinë, thotë se si kishte ndihmuar një grup prej 50 gjermanësh të zbarkonin nga një nëndetëse. Ai thotë se ‘kryenazisti (referuar Hitlerit) kishte hequr mustaqet dhe vuante nga astma dhe ulçra’.

Me shpresën se do të siguronte azil në Shtetet e Bashkuara, banori argjentinas informoi autoritetet amerikane mbi vendndodhjen e grupit të gjermanëve. Ai përshkruan rrugën që ndoqën pasi zbarkuan nga nëndetësja. “Morën kuaj dhe nisën udhëtimin drejt fshatrave gjermanisht-folëse në jug të Andeve, për t’u strehuar në popullsinë vendase”, thotë dëshmitari, cituar në dokumentet e FBI-së.

Sipas informatorit, Hitleri ruhej vazhdimisht nga një grup prej më shumë se 50 persona të armatosur rëndë dhe lëvizte shpesh, nga njëra zonë në tjetrën dhe paralajmëron se cdo operacion për arrestimin e tij do të ishte “me viktima”.

Publikimi i këtyre dokumenteve mbërrin një javë pas publikimit të një fotoje nga një fotoje nga një hulumtues i nazizmit, i cili pretendon se Hitleri pas Argjentinës është zhvendosur në Paraguaj dhe më pas në Brazil, ku edhe ka vdekur në moshën 94-vjeçare.



 

Koment për veprat “Bagëti e bujqësi” dhe “Lulet e verës” - Naim Frashëri



Bagëti e bujqësi” dhe “Lulet e verës” të Naim Frashërit u ribotua në vitin 1998 në shtëpinë botuese “Mësonjëtorja” në Tiranë.

Kjo poemë është një himn i vërtetë për atdheun.

Poeti mahnitet nga bukuria e natyrës së mrekullueshme që ka vendlindja.

Me vargje përshkruan thjesht e drejtpërdrejt natyrën e bukur e të madhërishme shqiptare të shkrirë me madhështinë e vetë popullit.

Lexo më shumë:
  
Bagëti e Bujqësi
  
Lulet e verës


Libri me vjersha “Hyni në çadrën time” i autorit shkodran Xhahid Bushati


 “Hyni në çadrën time” i autorit shkodran Xhahid Bushati është një libër me vjersha.

Gjithsej janë 24 vjersha të ndryshme.

Ka vjershë që i kushtohet Migjenit, vjershë që flet për trimërinë Ilire, por edhe shumë vjersha që flasin për dashurinë, për kafshët dhe bimët.

Analiza e veprës “Hape portën” nga Shefik Osmani dhe Robert Gjedia



Hape portën” është një vëllim me lexime për nxënësit e talentuar të klasës së 3-të dhe të 4-t, përmbajtja e të cilit shprehet në vetë titullin e këtij libri. 

Çdo copë leximi, çdo pikturë që shoqëron pjesët jep një informacion. 

Çdo pyetje që bëhet kërkon një përgjigje. 

Është si një udhëtim drejt së panjohurës. Libri “Hape portën” është një libër me vlera njohëse dhe edukative, pasi trajton tema për atdheun, familjen, shkollën, shoqërinë, botën rreth nesh, folklorin e përrallat, si dhe mini - enciklopedinë e vogëlushit Dardan. 

Kjo mini- enciklopedi e njeh lexuesin për shkrimin, shtypshkronjën, kompjuterin, muzikën, pikturën, skulpturën, arkitekturën etj. Libri do t’i hapë portën e diturisë çdo fëmije që do ta lexojë. 

Analiza hape porten, referati hape porten, analiza shqip

Koment për veprën “Ketri trim” nga Hamdi Meça




Ketri trim” është një libër poemë – përrallë, që tregon për mirësinë dhe dobinë e kafshëve të pyllit dhe sidomos të ketrit trim. 

Personazhi kryesor është ketrushi trim, i cili bëhet shpëtimtari i pyllit dhe i një nëne gardalinë me dy zogjtë e saj nga rreziku i zjarrit. 

Libri ka vlera njohëse dhe edukative.

Koment për veprën ''Poku çamarroku'' mga Loredan Bubani





Poku çamarroku“ është një libër me vlera edukative. 

Personazhi kryesor është një arush, i cili largohet nga shtëpia pa lejen e nënës. 

Gjatë udhëtimit të tij në pyll ai bën mjaft gabime, por në fund pendohet dhe bëhet një arush i mbarë.

Koment për veprën ''Aventurat e Bubit Çamarrok'' nga Vangjush Saro




Ky libërth përfshin në faqet e tij një përrallë shumë të këndshme për fëmijë. 

Në qendër të fabulës së saj është vogëlushi Ervin, i shoqëruar kudo nga Bubi i tij çamarok. 

Në fillim përralla hapet nga një përshkrim i detajuar i dhomës aq të rregullt të vogëlushit, rregullsia e së cilës do të prishej nga prapësitë e bubit çamarok, aq i dashur për djalin e vogël.

"Eksodi 1999" , Ministrja Vlora Çitaku loton teksa shikon dokumentarin

Zgjedhjet para kohe, bora pas kohe dhe koha e fyerjeve ndërmjet veti


Zgjedhjet para kohe, bora pas kohe dhe koha e fyerjeve ndërmjet veti, janë karakteristika të vendit tonë.

Ndërsa i gjithë ky mishmash po shoqërohet me kohën e përshtatshme për t’i rrahur shqiptarët!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Nëse Allahu një populli ia don të keqen...


Nëse Allahu një populli ia don të keqen, ua bën të dashur polemikën dhe ua largon të vepruarit.
| Euzai |

Burimi: Senad Ramadani

The Ultimate Redneck Fails Compilation


The Ultimate Redneck Fails Compilation

Marvel's Guardians of the Galaxy - Epic New Teaser


Marvel's Guardians of the Galaxy - Epic New Teaser

Hercules - Dwayne Johnson - 2014 Movie


Hercules - Dwayne Johnson - 2014 Movie

Fosilet

Fjala fosile rrjedh nga latinishtja fossilis që do të thotë "diçka e nxjerrë nga toka duke gërmuar". 

Fosilet paraqesin tërësitë e ruajtura, pjesë ose gjurmë të organizmave të vdekur dhe aktiviteteve të tyre jetësor. 

Format ose mbetjet e bimëve dhe kafshëve që kanë vdekur shumë kohë më parë, ndonjëherë mund t'i gjejmë të ruajtura në shkëmbinj. Ato quhen fosile. Kur bimët dhe kafshët vdesin, ato shpesh kalben dhe i hanë kafshë të tjera. Fosilet krijohen kur ato varrosen nën sedimente, të cilat pastaj kthehen në shkëmbinj sedimentarë. Ndonjëherë, disa pjesë të bimës ose të kafshës, për shmbull pjesët e forta si dhëmbët, guackat ose kockat, ruhen ashtu siç janë. Por, zakonisht, pjesa më e madhe e trupit të tyre kalbet dhe humbet, duke lënë një boshllëk. Kjo pastaj mbushet me minerale, të cilat ruajnë formën e tij [1].

Fosilet tregojne nje te kaluar te larget ku kane ekzistuar shume specie kafshesh dhe bimesh qe sot nuk ekzistojne me. P.sh 1.Benetinalet: bime farezhveshura me lartesi deri ne 4m , me kercell te ngjashem me ato te palmave dhe fonda si ato te fiereve. 2. Amonitet : butake deti te paisur me nje guacke te forte 3. Ihtiosaurët :zvarranike te ngjashem me peshqit 4. Pterosaurët : zvarranike te afte te fluturojne 5. Dinosaurët : zvarranike gjigande te tokes 6. Trilobitët : kafshe te vogla detare.


Burimi i të dhënave

  1. LIGJI PËR MBROJTJEN E NATYRËS  Në amëzën assembly-kosova.org

"Kosharja nga ditari im" - Dr. Shefqet Krasniqi



Nuk mund ta ndieja veten të qetë. I flisja vetes: ç’të duhet diploma nëse populli shfaroset?! Ç’të duhet grada nëse populli yt masakrohet?! Ç’rëndësi ka familja, pasuria, karriera kur populli yt nuk eksiton më                                                     

KOSHARJA NGA DITARI IM

Një nga ngjarjet historike që shënon prilli është edhe Beteja e Koshares, respektivisht thyerja e kufirit nga brigada 138 e UÇK-së, e udhëhequr nga komandant Rrustem Berisha. Ndonëse me organizime më të zbehura se vitet e kaluara, Beteja e Koshares megjithatë u përkujtua, dhe, me të drejtë u tha se ka qenë një nga betejat vendimtare të luftës sonë. Sikur këtë zbehje e shkaktuan lajmet jo të mira që na erdhën për themelimin e tribunalit për ushtrinë e cila ka luftuar në mbrojtje. Nuk munguan as zëra brenda nesh me kritika të paskrupullta për luftën, e të cilët në të vërtetë kanë ekzistuar që moti por që vetëm tani iu është dhënë rasti ta ngrijnë edhe kokën.

Unë nuk e fsheh se parimisht jam që askush të mos shfajësohet përderisa ka bërë shkelje, por që kurrë akuzimi i disa personave të interpretohet si akuzë ndaj UÇK-së. Për Zotin, ka qenë madhështore dhe madhështor vazhdon të jetë edhe kujtimi për të. Për mua personalisht, si pjesë e kësaj lufte të ndershme dhe më konkretisht si pjesëmarrës në betejën e Koshares, ato ditë janë ditët më të mira të jetës sime. Zaten,  jeta nuk ka lezet dhe as kuptim nëse jeton i robëruar. Motivi për lirinë, për këtë ideal të shenjtë, na bëri që të harrojmë pabarazinë ushtarake ndërmjet nesh dhe armikut tonë. Ne e dinim mirë se me çfarë armiku kishim të bëjmë, e dinim përgatitjen e tyre, por idealet që kishim na bënin të harrojmë çdo gjë tjetër. Kështu e ka lufta. Fitorja, në fund, i takon atij që ka mobilizim shpirtëror më të madh. Kujtonim ato vuajtje të shkaktuara për dekada, ata të rënë në emër të lirisë, ata të maltretuar për hiçgjë, vetëm pse ishin shqiptarë...Këto na motivonin, i jepnin shpirtit krah aq sa të fluturojë deri në qiell dhe të merr fuqi nga Zoti për ta luftuar këta tiranë e barbarë. Po e them me modesti se kanë qenë ditët më të lumtura të jetës sime. Kam qenë në Medinën e Ndritur atëkohë në studimet e doktoratës. Kisha gruan dhe fëmijët me vete. Nuk mund ta ndieja veten të qetë. I flisja vetes: ç’të duhet diploma nëse populli shfaroset?! Ç’të duhet grada nëse populli yt masakrohet?! Ç’rëndësi ka familja, pasuria, karriera kur populli yt nuk eksiton më. Ishte dimër. Dola dhe bleva rroba përkatëse. U ktheva u përshëndeta me gruan dhe tre fëmijët, ua kërkova hallallin dhe ua ktheva shpinën duke ia lënë gruas sime amanet fëmijët. U nisa drejt Stambollit e më pas drejt Tiranës. Nuk ishte fare e lehtë, as për mua e as për gruan time, në veçanti kur ajo ishte në vend të huaj dhe unë ka mundësi që më kurrë të mos i shihja, sepse në luftë shkohet për me vdekur. Mu kujtua Ibrahimi alejhiselam, ai burrë i madh i cili e la gruan dhe djalin e vogël Ismailin në mes të shkretëtirës së Mekës vetëm, pa askënd, dhe ua ktheu shpinën e shkoi në Palestinë, por pasi u fsheh pas një kodre i ngriti duart lartë dhe u lutë duke ia lënë amanet Zotit familjen e tij. Edhe mua mu mbushën sytë me lot, luta Zotin dhe Atij ia lash amanet familjen. Pastaj kujtova shumë luftëtarë tanë të cilët edhe ata kanë lënë gra dhe fëmijë, kanë lënë edhe pasuri dhe jetë luksoze nëpër Evropë dhe ia kanë mësyrë  Kosovës, andaj pse edhe unë mos t’i lë.

Ardhja në Kosharë, takimi me Sali Çekajn, Rrustem Berishën dhe eprorë e ushtarë të tjerë ishin vetëm momentet e para të përjetimit të kënaqësisë së pjesëmarrjes në atë brigadë shumë të rëndësishme për lirinë tonë.

Ndoshta është hera e parë që po flasë për Kosharën dhe po i shpalosë disa ndjenja dhe përjetime të mia në atë luftë të bekuar, të cilës i erdhi ndihma nga qielli dhe nga toka dhe bereqeti i saj nuk mungoi. Kurrë nuk kam dashur të flas e as të ekspozohem se kam marr pjesë në luftë, sepse thjeshtë unë nuk kam luftuar për emër, por se e kam pasur obligim nga i madhi Zot, ia kemi pasur borxh vendit tonë, andaj konsideroj se  nuk kemi bërë më shumë se një kryerje të një obligimi apo një detyre fetare, morale dhe kombëtare. Por meqë shumë shokë kanë qenë këmbëngulës që t’i shpalos disa momente të asaj beteje, vendosa t’iu përgjigjem kërkesës së tyre, në veçanti kur akuzat ndaj Islamit në përgjithësi, e ndaj hoxhallarëve në veçanti janë shtuar se kinse ata nuk kanë kontribuar në luftë dhe as për vatan. Nuk jam unë i vetmi hoxhë që kamë marr pjesë në luftë, falë Zotit kemi pasur shumë hoxhallarë e imamë të cilët  kanë rrokë pushkën në dorë, kemi mbi njëqind hoxhallarë të tillë, ndërsa 37 nga ta janë të vrarë. Ata që kanë vdekur, hoxhallarë e të tjerë, i pastë mëshiruar Zoti, ndërsa neve që nuk kemi pasur exhel-caktim Allahu na shpërbleftë për atë mundë të vogël që kemi bërë për këtë vend, vetëm nga Ai kërkojmë shpërblim dhe na mundësoftë që edhe më tej të punojmë për vendin tonë, shoqërinë tonë, fenë tonë dhe çdo të mirë tjetër që i duhet këtij vendi dhe këtij populli. Amin dhe deri javën e ardhshme me një temë tjetër selam alejkum.

Burimi:Të përfitojmë nga hoxha i nderuar Dr. Shefqet Krasniqi

Shoqëri të fshehta që krijuan botën moderne

Shoqëri të fshehta që krijuan botën moderne



Shumëkush beson se bota drejohet në prapaskenë nga një organizatë e fshehte, si Illuminati, dhe njerëzit që ne mendojmë se kanë pushtetin, nuk janë asgjë tjetër vecse kukull.Tingëllon e besueshme, por a mos është një ide e cmendur? Po, është. E megjithatë, ka patur organizata të fshehta që kanë krijuar botën ashtu sic e njohim. Ja 10 më të rëndësishmet.

Carbonari



Pas humbjes së Napoleonit në 1814, fuqitë europiane duhej të vendosnin se cfarë të bënin me territorin që ai kishte sunduar si pjesë e Perandorisë së parë Franceze. Kufijtë e Europës u ribënë në Kongresin e Vienës, gjë që u vendos kryesisht nga Britania e madhe, Rusia, Prusia dhe Austria. Napoleoni e kishte pushtuar Italinë në vitin 1805, dhe kur Kongresi firmosi Aktin Final në qershor 1815, Italia tashmë ishte formësuar. Austria mori një copë të mirë në veri, ndërkohë që pjesë tjetër u nda në një numër të vogël shtetesh.

Carbonari-t u formuan gjatë dekadës së trazirave, por origjina e tyre e saktë është e paqartë – shoqëria e mori shumë seriozisht pjesën “sekrete”. Ata mund të jenë importuar nga Franca. Mund të kenë qenë një dega e frimasonëve: ata kishin ceremoni fillese, simbole dhe hierarki të ngjashme me ato të grupit të famshëm sekret. Carbonari-t, me pothuajse 60 mijë anëtarë, kanë qenë grupi më i madh ndër shumë shoqëri sekrete të pranishme në Itali në atë kohë. Ndonëse nuk u krijuan me qëllimin që të bashkonin Italinë, ata ishin përgjegjës për vënien në lëvizje të gjithckaje.

Shteti më i madh para bsahkimit ishte Mbretëria e dy Sicilive, që përfshinte Sicilinë dhe Napolin. Sundohej nga Mbreti Ferdinand, i cili vepronte kryesisht si një kukull e asutriakëve. Në vitin 1820, Carbonari-t udhëhoqën një revolucion që detyroi Ferdinandin të dorëzonte pushtetin dhe të krijonte një kushtetutë për vendin. Austria marshoi drejt Napolit dhe e flaku kushtetutën, për arsye se ata donin që në krye të ishte njeriu i tyre. Megjithatë, ky akt rebelimi krijoi lëvizjen e përhapur të italianëve për t’u ngritur dhe bashkuar, një lëvizje që u kurorëzua në vitin 1861.

La Trinitaria



Republika Domenikane i detyrohet për ekzistencën e saj si shtet një shoqërie të fshehtë të njohur si La Trinitaria, ose “Trinia” që u themelua në qershor 1838. Ishulli i Hispaniolas kish qenë nën sundimin Haitian që në vitin 1822. Perëndimorët spanjisht-folës nuk ishin krejt të kënaqur për faktin që drejtoheshin nga Haitianët frëngjisht-folës në lindje të ishullit. Dëshira për pavarësi gjeti udhëheqësin e vet tek Juan Pablo Duarte, që ndonjëherë quhet babai i pavarësisë së Republikës Domenikane.

Duarte, bashkë me tetë të tjerë, themeluan La Trinitarian në moshën 25 vjec. Organizata kish synim të edukonte njerëzit dhe të përhapte ndjenjat nacionaliste. Duarte shkruajti një betim për anëtarët e grupit, sipas të cilit ata do të “betoheshin dhe premtonin, për nderin dhe ndërgjegjen time, në duart e presidenti tonë, Juan Pablo Duarte, që të bashkëpunoj me personin, jetën dhe të mirat e mia për ndarjen përfundimtare nga qeveria Haitiane, dhe të krijoj një republikë të lirë, sovrane dhe të pavarur, të lirë nga cdo lloj dominimi të huaj, që do të quhet Republika Domenikane”.

Grupi bëri të pamundurën për të fshehur ekzistencën nga autoritetet. Duarte krijoi një alfabet të kriptuar për komunikimin e fshehtë. Anëtarët përdornin pseudonime dhe vepronin në celula të vogla me vetëm tre vetë. Grupi punoi gjithashtu me rebelët në lindje, që shpresonin të përmbysnin qeverinë për arsyet e veta. Në vitin 1843, ata u përpoqën të kryejnë një revolucion, i cili dështoi. Shumë Trinitarianë u burgosën dhe Duarte u arratis për në venezuelë. Megjithatë, grupi e kish bërë mirë punën e tij, dhe një kryengritje e dytë një vit më vonë coi në pavarësinë Domenikane, që u shpall në 27 shkurt 1844. Duarte u rikthye si president, por u përball me një grusht shteti ushtarak përpara se të merrte detyrën. Ai u dëbua nga vendi që vetë kishte krijuar. Vdiq në mërgim në 1864.

Afrikaner Broederbond



Afrikaner Broederbond, themeluar në 1918 dhe ehapur vetëm për të bardhët e moshës mbi 25 vjec, kërkonte kontrollin e plotë të Afrikës Jugore – kulturalisht, ekonomikisht dhe politikisht. Grupi i ruante mirë sekretet, dhe nuk dimë shumë gjëra për ta. Gjatë viteve 1930, ata nxitën nacionalizmin Afrikaner. Fituan kaq shumë ndikim mbi Partinë Kombëtare të Ribashkuar, sa që kryeministri e quajti partinë si asgjë më shumë se sa “Afrikaner Broederbond që vepronte në publik”.

Deri në vitin 1947, ata kishin marrë kontrollin e Zyrës Afrikano Jugore të Cështjeve Racore. Pikërisht aty anëtarët projektuan Aparteidin, ndoshta shembulli më famëkeq i segregimit në 60 vitet e fundit. Ngjitja e tyre në pushtet ishte kaq dramatike, saqë në vitin 1978 një shkrimtar deklaronte: “Sot, Qeveria e Afrikës së Jugut është Broederbond dhe Broederbond është qeveria”. Anëtarësia përfshinte 143 oficerë të ushtrisë dhe cdo kryeministër apo president të vendit, që nga 1948-a, e deri kur Nelson Mandela u zgjodh në vitin 1994.

Që nga vitet nëntëdhjetë, grupi është detyruar që të ndryshojë dhe tani quhet Afrikanerbond. Ata kanë madje dhe një faqe interneti. Sot ata pranojnë zyrtarisht cdo të rritur, pavarësisht nga ngjyra, gjinia apo feja, dhe pretendojnë që kërkojnë vetëm një jetë më të mirë për qytetarët afrikanë.

“Filiki Etaireia”



Filiki Etaireia (“Vëllazëria miqësore”) kishin qëllime që nuk shkonin aspak me emrin e tyre miqësor. Ata nisën luftën revolucionare greke në vitin 1821, e cila zgjati 11 vjet dhe coi në krijimin e kombit modern grek. Në vitin 1814, Nikalaos Skoufas dhe Athanasios Tsakalov, dy tregtarë hartuan një plan për një organizatë sekrete që do të përmbyste sundimin otoman në Greqi. Grupi i tyre do të kishte katër nivele anëtarësimi, dhe do të kishte një autoritet suprem. Gjithësecili do të kishte identitete të fshehtë. Tregtarët i bazuan planet e tyre në strukturat e frimasonëve, pasi ishin edhe vetë anëtarë.

Në dy vjet arritën që të rekrutojnë vetëm afro 30 vetë. Anëtari i tyre më entuziast ishte Nicolas Galatis, i cili pretendonte të ishte i afërm i Ioannis Kapodistrias, ambasadori i Greqisë në Perandorinë ruse, ndoshta rivalja më e madhe e otomanëve. Rebelët, duke parë një shans për një aleat të fuqishëm, dërguan Galatisin që të rekrutonte “të afërmin” e tij. Përgjigja e Kapodistrias ishte joentuziaste. Ai i tha Galatisit: “E vetmja këshillë që mund të të jap është të mos flasësh me askënd tjetër dhe të rikthehesh menjëherë andej nga erdhe. Dhe thuaju atyre që të kanë dërguar, nëse nuk duan të shkatërrohen – dhe të marrin me vete gjithë racën e tyre fatlume dhe fatkeqe – që të heqin dorë nga veprimtaria revolucionare”.

Galatisi bëri të kundërtën dhe filloi të flasë për Etaireian me cdokënd që të mundej. I tha policisë ruse. I tha edhe Carit. Kapodistrias pati një shpërthim nervor. Galatisi u largua nga Moska nën mbikëqyrjen e rusëve dhe vazhdoi të përpiqet të rekrutojë njerëz. Në fund, Vëllazëria Miqësore e vrau vetë sepse ai thjeshtë nuk po arrinte të rrokte pjesën “sekret” të shoqërisë.

Në 1819, shoqëria kishte arritur të organizonte një fushatë më të aftë rekrutimesh dhe u zgjerua në gjashtë nivele anëtarësimi. Njerëzve që bashkoheshin duke bërë betimin, u ofrohej informacion në bazë të kontributit të tyre. Punëtorët e paarsimuar dhe të paaftë (“vëllezërit”) ishin në fund të shkallës. Ngjitja në shkallë kërkonte rituale dhe donacione më të mëdhenj, si dhe mësimin e disa shenjave sekrete, por vinte dhe me tituj të rinj: “I nderuari”, “prifti” dhe në majë “Bariu”.

Liderët e organizatës e dinin që nuk mund ta ruanin përgjithmonë fshehtësinë dhe kërkuan jë lider për të nisur rebelimin. U kthyen sërish nga Kapodistrias, por ai refuzoi, duke thënë sërish që plani i tyre nuk do të funksiononte. Në fund përfunduan duke i kërkuar një oficeri rus, Alexander Ypsilantis, dhe ai ra dakord. E shpallën Revolucionin gek në pranverën e vitit 1821, dhe ndonëse me shpërthimin e luftës vetë shoqëria u shpërbë, Greqia e fitoi pavarësinë. Kreu i parë i shtetit të pavarur grek, që shpesh herë konsiderohetsi babai i kombit modern, ishte Ioannis Kapodistrias. E kush thotë që burri nuk ndryshon mendje?

“Germanenorden”



Shoqëria e fshehtë gjermane e shekullit 20, që vetëquhej Germanenorden besonte vendosmërisht në superioritetin e racës ariane, dhe në vitin 1916 ata përshtatën Kryqin e thyer si simbolin e tyre. Ishin gjithashtu edhe antisemitë të thekur. (Ndoshta e kuptoni se ku do të cojë kjo gjë).

Grupi u krijua në vitin 1812 për të luftuar ato që i perceptonin si komplote hebrenj dhe të frimasonëve, duke kërkuar t’i mundin pikërisht në lojën e tyre. Kishin rituale fillese që përfshinin njerëz të veshur si kalorës, mbretër, dhe madje edhe nimfa pyjesh. Anëtarëve u kërkohej të provonin prejardhjen e tyre ariane me certifikata lindjeje të disa brezave.

Në vitin 1918, grupi u shkri në Shoqërinë Thule nën drejtimin e Rudolf von Sebottendorff. Veprimtaritë e tyre të nëndheshme ndihmuan në mposhtjen e komunizmit, dhe ata u shkrinë më tej në Partinë Punëtore Gjermane. Në vitin 1910, në krye u vu Adolf Hitleri, i cili hoqi qafe traditën okulte që e konsideronte të neveritshme, por ruajti pak a shumë gjithcka tjetër.

“Dora e Zezë”



Organizata serbe “Bashkim ose Vdekje”, e njohur më mirë si “Dora e Zezë” u krijua në 9 maj 1911, me qëllim luftën ndaj sundimit otoman. Brenda pak vitesh ata kishin afro 2500 anëtarë, të udhëhequr nga Koloneli Dragutin Dimitrijevic, i njohur si “Apis” (sipas hyjit të lashtë egjiptian).

Anëtarët bënin një betim që vendoste fshehtësinë e grupit edhe mbi jetën e tyre, duke deklaruar që “para Zotit, me nderin dhe jetën time, betohem që do të kryej të gjithë misionet dhe komandat pa asnjë diskutim. Betohem para Zotit, me nderin dhe jetën time, se të fshehtat e kësaj organizate do i marr me vete në varr”.

Grupi operonte në celula. Në fund të shkallës ishin grupe me tre apo pesë vetë. Cdo celulë në nivelet e poshtëm dinte vetëm detaje për kontaktet më të afërt, por asgjë për celulat e tjera apo liderët e grupit. Ideja ishte që, nëse anëtarët nuk dinin gjë, atëherë nuk kishin gjë për të thënë. Në vitin 1914, Apis bëri një plan për të vrarë Dukën Franz Ferdinand. Misioni ishte i suksesshëm, dhe ai shkaktoi një luftë me më shumë viktima se cdo konflikt tjetër para saj.

“Katipunan”



Katipunan është një version i shkurtuar i Kataastaasan Kagalang-galang Na Katipunan Nang Manga Anak Nang Bayan që do të thotë “Shoqata e Adhurimit Suprem për Bijtë e Popullit”. Organizata u krijua në Filipine në 1892, për t’iu kundërvënë pushtimit spanjoll. Themeluesit ishin të gjithë frimasonë, dhe ritualët, fjalëkalimet e koduar, dhe kriteret për anëtarësimin vetëm të meshkujve u trashëguan pikërisht prej kësaj tradite.

Por Katipunanët shtuan edhe një tjetër element – ata firmosnin gjithcka me gjakun e tyre, duke filluar nga dokumenti i themelimit në 7 korrik 1892. Sot, kopje origjinale të letrave të betimit që deklaronin “se kam firmosur këtë dokument me gjakun që rrjedh në venat e mia” shiten në eBay për disa qindra dollarë.

Shoqëria arriti të tërheqë dhjetëra mijëra anëtarë ndërkohë që ruajti krejt të panjohur ekzistencën e saj ndaj sundimtarëve spanjollë. Megjithatë, në 1896, një punëtor në një shtypshkronjë që prodhonte dokumenta Katipunanë ia tha të motrës. Kjo gjë u dëgjua rastësisht nga një murgeshë, e cila i tha një prifti, i cili ua tha autoriteteve spanjollë. U sulmua menjëherë shtypshkronja, dhe doli sekreti.

Një vit më vonë, në 22 mars, anëtarët vendosën të braktisin krejt fshehtësinë. Kishin arritur të organizonin njerëz aq sa duhej nën hundën e spanjollëve, për të filluar një rebelim. Ushtria Revolucionare Filipinase i mundi spanjollët dhe shpalli pavarësinë në 12 qershor 1898. Spanjollët e mohuan shtetin e ri dhe u thanë SHBA që Filipinet ishin të tyret. SHBA, që pasi kishte fituar pavarësinë nga kolonizatorët imperialistë përmes një lufte revolucionare, menduan që askush tjetër nuk duhej ta kishte këtë shans. Ata dërguan trupa në Filipine dhe sunduan për 50 vjet. Megjithatë, 12 qershori festohet edhe sot si Dita e Pavarësisë në Filipine.

“Vëllazëria Republikane Irlandeze”



Anëtarët e lëvizjes ndërkombëtare për pavarësinë e Irlandës në shekullin 19 quheshin Fenianë, dhe dega në Irlandë u themelua nga James Stephens. Pas një kryengritje të dështuar në 1848, Stephens u arratis për në Paris ku u miqësua me të arratisurin tjetër, John O’Mahony. Ndërkohë që ndodheshin në Francë, të dy u përfshinë në grushtin e shtetit Louis-Napoleon të 1851-shit, dhe përfunduan të paktën në një shoqëri të fshehtë të modeluar sipas frimasonëve. Stephens shkruajti se kishte studiuar “shoqëritë e fshehta të kontinentit dhe në mënyrë të vecantë ato që kishin ndikim në Itali”, duke iu referuar Carbonarit.

O’Mahony udhëtoi për në Nju Jork dhe themeloi Vëllazërinë Feniane me qendër në Amerikë. Stephens u rikthye në Irlandë në janar 1856, pasi jeta e tij në Paris ishte zhytur në varfëri. Në dhjetor 1857, Stephens mori letra nga O’Mahony ku i premtonte ndihmë financiare për të krijuar nëj organizatë ushtarake në Irlandë. Ditën e Shën Patrikut në 1858, Stephens mori 80 paund. Ai dhe një grup irlandezësh bënë një vetim në shtëpinë e tij atë natë, duke krijuar Vëllazërinë Revolucionare Irlandeze, që më vonë mori emrin Vëllazëria Republikane.

Fenianët kishin degë në gjithë botën – Angli, Kanada, Zelandë e Re dhe Australi brenda perandorisë britanike. SHBA dhe Amerikën e Jugut përtej saj. Ata vepronin në grupe që quheshin rrathët. Në qendër të secilit ishte një kolonel, i cili rekrutonte nëntë kapitenë. Nëntë reshterë rekrutoheshin nga secili kapiten dhe këta vetë rekrutonin nëntë ushtarë. Secili njihte vetëm eprorin direkt.
Në vitin 1910, lidershipin e Vëllazërisë e mori Thomas Clarke, i cili e rriti anëtarësinë vecanërisht mes të rinjve.

Në maj 1915 ai ngriti një këshill ushtarak me shtatë anëtarë, i cili organizoi Kryengritjen e Pashkëve në 1916. Liderët e atij rebelimi u detyruan të dorëzohen. Shumëkush fajëson fshehtësinë e organizatës për dështimin, sepse kjo e kish bërë të vështirë realizimin e rebelimit. Megjithëkëtë, grupi vazhdoi të jetë një fraksion i fuqishëm në vitet e ardhshëm, duke cuar në luftën anglo-irlandeze e që përfundoi me shtetin e ri të Irlandës në vitin 1921.

“Unioni i Shpëtimit”



Perandoria Ruse u rrëzua në 1917, por fara e revolucionit ishte hedhur pothuajse 100 vjet më herët. Kryengritja e dhjetorit e 1825 pa 3000 trupa të rebelëve që u përpoqën të marrin Pallatin Dimëror dhe uzurponin Carin Nikolla I ditën e tij të parë në pushtet. Rebelimi u shtyp, por ai e ndryshoi Rusinë. Nikolla krijoi një rrjet spiunësh për të monitoruar popullsinë dhe censuroi shtypin e arsimin. Autonomia rajonale u shfuqizua për vende si Polonia.

Revolta e dhjetorit u organizua nga Unioni i Shpëtimit. Organizata kishte origjinë të thjeshtë: Gjashtë anëtarët themelues të saj – oficerë të ushtrisë dhe miq – u mblodhën në shtëpi private deri kur njëri prej tyre sugjeroi që duhej të krijonin një organizatë politike sekrete. Qëllimet e shoqërisë ishin të paqartë, ndonëse të gjithë anëtarët kishin probleme me status quo-në politike dhe sociale. Anëtarët betoheshin që të kundërshtonin fisnikërinë, besimin e verbër tek autoritetet dhe abuzimet e policisë dhe gjykatave.

Në vitin 1817, ata hartuan një kushtetutë që formalizoi rituale e fillesës si dhe katër rangje të anëtarësisë. Vetëm dy shtresat më të larta i dinin qëllimet e vërtetë të shoqërisë. Shoqëri e ndryshoi emrin në Unioni i Mirëqenies dhe mori një rol më filantrop dhe publik. Në vitin 1821, radikalizmi i anëtarit Pavel Pestel shqetësoi një pjesë të madhe të lidershipit dhe grupi u nda në pjesën veriore dhe jugore, me Pestelin që udhëhoqi të dytën. Ai e përdori influencën e grupit për të organizuar një plan rebelimi kur Cari vdiq, që të mos lejonte kalimin e pushtetit tek trashëgimtari i tij. Fatkeqësisht, ndikimi i Pestelit nuk ishte aq i madh sa duhej – për të realizuar revolucionin. Ai vetëm frymëzoi Carin që ta bënte Rusinë më pak të lirë.

1. “Lidhja Hauaiane”



Mbretëria e Hauait u krijua në fillim të shekullit 19 por zgjati më pak se 100 vite, përpara se të bëhej pjesë e SHBA. Rënia e saj u planifikua nga një organizatë e njohur si Lidhja Hauaiane, që u krijua nga 200 amerikanë dhe europianë të pasur, që nuk ishin aspak të kënaqur me Mbretin Kalakaua. Ata besonin që mbreti ishte shumë ekstravagant dhe dëmtonte pushtetine  tyre në ishujt.

Shoqëria e fshehtë u krijua me një akt të shkruajtur nga Lorrin A. Thurston në fillim të vitit 1887. Asnjë kopje nuk ka mbijetuar. Brenda vitit, grupi u rrit në 405 anëtarë, por ata nuk binin dakord për qëllimet që kishin. Disa donin të aneksoheshin nga SHBA, të tjerë krijimin e një republike të pavarur. Por të gjithë donin të përmbysnin monarkun.

Një grup paramilitar i njohur si Pushkët e Honolulusë u bë aleati më i rëndësishëm i Lidhjes. Në 1893, ata rrëzuan Mbretëreshën Liliuokalani, e cila kish hipur në fron dy vite më herët. Për pak vite, Hauai ishte republikë, por në fund u bë territor i SHBA në 1898 dhe shteti i 50 në 1959.

Alan Boyle
 

Vdekja është ndarje e shpirtit prej trupit, ndërsa...

Vdekja është ndarje e shpirtit prej trupit, ndërsa kjo ndarje paraqet çlirim të shpirtit prej burgut të quajtur trup. Meqë kjo është e vërtetë, atëherë përse vallë njerëzit frikësohen prej këtij çlirimi? Ndoshta se çlirimi kërkon mund, përgjegjësi dhe jetë të re!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Për ata që mendojnë se mbulesa kufizon mendjen...

 Për ata që mendojnë se mbulesa kufizon mendjen ju them: mungesa e mendjes kufizon mbulesën !!!

Captain Pilot SHAHNAZ LAGHARI

Pilotja e parë me nikab, njëkohësisht e shenuar edhe në librin e Ginisit.


Burimi: Senad Ramadani
 

Suksesi më i madh në ditën e votimeve...

Suksesi më i madh në ditën e votimeve do të jetë paprania e zënkave verbale dhe fizike. Fatkeqësisht, ende shoh njerëz, fukara të shkretë e injorant të gjorë, të zihen me vëllezërit e tyre për interesin e atij që i ka rradhitur milionat sikur të jenë fleta duhani të rradhitura me zotësi në vargje!




Burimi:Iljasa Salihu
 

"Besojmë në mirësi", spot sensibilizues tajlandez

                          

Një spot i mrekullueshëm që gjithë secili nga ne do të dëshironte të realizohej në vendin tonë, e i cili vjen nga Azia, e pikërisht nga Tailanda.

Ende ndihmën e quajmë naivitet, në fakt është emocioni më i bukur të dhurosh një grimcë lumturi, që mund të nisë thjesht me një buzëqeshje! Ndiqeni...

Shkarko programe, libra, kuize, lojra etj.

Presidenti Eisenhower dhe jashtëtokësorët: “I kam takuar tre herë”

 

Presidenti i 34-t i Shteteve të Bashkuara, Dwight Eisenhower (IKE) u takua plot tre herë me një delegacion të përbërë nga jashtëtokësorë. Takimi u bë në një bazë ushtarake amerikane në vitin 1954. Kjo është një histori që të apasionuarit pas Ufologjisë e njohin mjaft mirë.

Ai që flet për këtë takim mes autoriteteve më të larta të Uashingtonit dhe grupit të alienëve është shkrimtari Timothy Good, ish-këshilltar i Pentagonit dhe Kongresit Amerikan: pra një njeri mjaft i informuar me fakte. Është hera e parë që një personazhi i këtij kalibtri flet hapur për kontaktet me qeniet e ardhura nga hapësira.

I ftuar në programin e BBC 2, “Opinionated”, Timothy Good konfirmoi se të gjitha qeveritë botërore janë në kontakt të rregullt me entitetet jo-humane prej dekadash. Në veçanti presidenti Eisenhower i cili bën takime secrete me eksponentë të qytetërimeve të tjera galaktike në bazën ushtarake në Nju Meksiko. Dhe e gjithë kjo nën prezencën e shumë dëshmitarëve.

Dwight Eisenhower – gjatë kohës që u nominua si presidenti i 34-t i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, në detyrë nga 1953 deri në vitin 1961 – njihej për dëshirën energjike që kishte për mundësimin e jetës së njeriut në kozmos. Gjatë Luftës së Dytë Botërore ishte pikërisht ai që hodhi idenë e parë për programin hapësinor amerikan.

Takimet e tij me qënie të botëve të tjera do të zhvilloheshin në shkurt të 1954, kur zyrtarisht Eisenhower gjendej me pushime në Palm Springs, Kaliforni. Por në fakt presidenti po bisedonte me delegacionet e alienëve në fshehtësi absolute. Ata që merreshin me organizimin e këtyre tryezave të rrumbullakëta, me siguri ishin agjentët e FBI-së, që kishin kontaktet e tyre me Jashtëtokësorët.
I pari i këtyre takimeve ballë për ballë u bë me përfaqësues të popullit nordik, për aspektin humanoid tepër të ngjashëm me atë të Skandinavëve.

Timothy Good thotë: “Ne e dimë se më shumë se 90% e Ufove mund të shpjegohet në terma konvencionalë. Megjithatë, mund të konfirmoj se ekzistojnë miliona persona në të gjithë planetin që i kanë parë gjërat ashtu siç janë realisht”.

Por jo vetëm kaq. Eisenhower kërkonte ta diskutonte këtë çështje me kryeministrin britanik të asaj kohe, Wiston Churchill. Edhe Britania e Madhe ishte e interesuar për këto fenomene të pashpjegueshme, pas vëzhgimit të një objekti fluturues të paidentifikuar në qiell nga një pilot që kthehej nga misioni i tij në fund të Luftës së Dytë Botërore.

Ishte pikërisht kjo shenjë e cila bëri Qeverinë e Londrës të studionte më në thellësi këtë çështje duke iu atribuar Ministrit të Mbrojtjes për të qenë nën mbikëqyrje të plotë. Pas shumë vitesh, në 2010, arkivat sekrete u bënë publike dhe u zbulua një numër i madh vëzhgimesh të alienëve përgjatë dekadave.

Eisenhower, Churchill, bile dhe Papa Xhovani i 13, thuhet se kanë pasur një takim me një qenie nga një botë tjetër që i kishte impresionuar jasht-mase. Sipas tregimit të sekretarit të tij personal – tashmë të zhdukur- Loris Francesco Capovilla, zbulimi i papritur u bë pasditen e nxehtë të verës së vitit 1961. Angelo Roncalli dhe miku i tij po kalonin në një nga kopshtet e Kështjellës Gandolfo kur mbi kokën e tyre kaluan disa sfera të shndritshme me ngjyra brilante. Njëra u nda nga grupi dhe u ul në tokë. Nga ajo anije doli një krijesë e ngjashme me njeriun.

Sekretari personal qëndroi mënjanë dhe nuk e dëgjoi dialogun mes Papës dhe personazhit jashtë-tokësor. Por nga mimika e fytyrave pa një harmoni mes dy bashkëbiseduesve. Pas 20 minutash të gjata, alieni u zhduk në qiell ashtu siç erdhi. Papa Xhovani u afrua, dhe përmes lotësh tha këto fjalë: “Bijtë e Zotit janë gjithandej. Edhe pse ndonjëherë e kemi të vështirë të njohim edhe vëllezërit tanë”.
Ishte ky takimi i publikuar nga gazeta The Sun rreth 30 vjet më parë dhe që më pas u rimor nga shumë artikuj dhe shërbime të tjera televizive.

Por lajmi nuk është konfirmuar kurrë. Ashtu si nga ana tjetër, kanë ardhur përgënjeshtrime nga Qeveria Amerikane për ekzistencën e jetës jashtëtokësore. Timothy Good thotë se “fqinjët tanë kozmikë jo vetëm që kanë mbajtur raporte të afërta me pushtetarët e tokës, por kanë pasur kontakte formale dhe jo-formale me mijëra njerëz në të gjithë botën të të gjitha klasave shoqërore. Të paktën janë demokratikë”.

Tre takimet e presidentit Eisenhower me Alienët

                  

Ish-Presidenti i SHBA-ve, Dwight D.Eisenhower, pati tre takime sekrete me alienët, pretendon një zyrtar që shërbeu si këshilltar i tij përgjatë dy mandateve, në vitet 1953-61.

Presidenti i 34 në historinë amerikane u takua me jashtëtokësorët në një bazë ajrore të largët në Nju Meksiko në vitin 1954, zbulon Timothy Good, në një libër që rrëfen “sekretin e madh”.

Sipas tij, Presidenti dhe zyrtarët e FBI-së organizuan takimin me krijesat e përparuara, nëpërmjet dërgimit të mesazheve telepatike.

Ndonëse dëshmitarët ishin të shumtë, sipas Good ata u betuan të ruanin sekretin shtetëror dhe ndikimi i CIA-s dhe FBI-së ka ndihmuar në mosdaljen e së vërtetë në dritë.

Më pas, kanë ndodhur edhe dy takime të tjera midis Presidentit dhe alienëve, pretendon Good, një ish-këshilltar i Kongresit dhe Pentagonit.

Duke folur në një program të BBC-së, ai pretendoi se “qeveritë e ndryshme nëpër botë dhe njerëz të shumtë kanë vendosur kontakte formale apo informale me jashtëtokësorët”.

Eisenhower, një gjeneral gjatë Luftës së Dytë Botërore, është i njohur për pikëpamjet e tij liberale mbi ekzistencën e formave të tjera të jetës në galaksi.

Megjithatë, Good pranoi se nuk është në dijeni të përmbajtjes së bisedave midis Uashingtonit zyrtar dhe “ambasadorëve” alienë.

Ai përfundoi intervistën e tij duke shprehur habinë përse e vërteta e ekzistencës së alienëve vazhdon të konsiderohet si një sekret i madh, kur me miliona persona tashmë kanë parë ose kanë patur persona me ta, duke konfirmuar njëkohësisht edhe synimet paqësore të jashtëtokësorëve.

Veçuritë morale të Ehlisunetit - Hoxhë Bekir Halimi

Ne Islam ka zgjidhje per çdo gje por...

Në Islam ka zgjidhje për çdo gjë por ti nuk je i interesuar të pyesësh.

Pra faji është tek ti jo tek Islami.



 
  •