Please enable / Bitte aktiviere JavaScript!
Veuillez activer / Por favor activa el Javascript!
Rapitful Shqip

Bojkoto produktet e Serbisë

Bojkoto produktet e Serbisë

Sa herë?


Sa herë je zgjuar duke mos ditur si t'ia fillosh?
Sa herë je lënduar duke mos ditur si t'reagosh?
Sa herë je zhgënjyer duke mos ditur si t'mendosh?
Sa herë je hutuar duke mos ditur si t'veprosh?

Sa herë ke vrarë duke mos ditur se duhet t'shpëtosh?
Sa herë ke qeshur duke mos ditur se duhet t'vajtosh?
Sa herë ke folur duke mos ditur se duhet t'pushosh?
Sa herë ke vdekur duke mos ditur se duhet t'jetosh?
Sa herë, mendo, sa herë kështu duhet t'vazhdosh?
  
Shpresim Ademaj
Share/Bookmark
       
   

Analiza e romanit "Viti i mbrapshtë" - Ismail Kadare

 Analiza e romanit "Viti i mbrapshtë" - Ismail Kadare

Ngjarjet e romanit "Viti i mbrapshtë" ndodhin në vitin 1914. Në këtë vit Shqipëria fiton pavarësinë. Kështu vendosën Gjemania, Anglia, Austro-Hungaria, Franca, Italia dhe Rusia. Secili prej këtyre shteteve përpiqet ta tërheqë pas vetes kombin e ri. Gjë që shpjegon serinë e aleancave me synime të caktuara, si dhe ushtritë e huaja që ngatërrohen në këmbët e njëra-tjetrës, por pa u ndeshur mes tyre. Rivaliteti mes serbëve dhe turqëve i ndërlikon edhe më tepër punët.

Atëherë emërohet një mbret, një austriak, i cili nuk mund të pranohet nga myslimanët pa u bërë synet.Jemi në zemër të një komedie të përforcuar nga një vodevil i luajtur nga diplomatët e akredituar në Shqipëri. Dhe Ismail Kadareja qesëndis historianët e ardhshëm, kur të tundohen për të vënë rregull në tërë këtë mishmash të pashpjegueshëm dhe të pakuptueshëm, për të mos thënë absurd. Jemi larg luftës së proletariatit kundër imperializmit.

Përveç faktit se, nga gjithë kjo histori e ngatërruar, ngrihet zëri modest i fshatarëve të thjeshtë që ndërgjegjësohen për çështjen kombëtare. Të keqarmatosur, të keqkomanduar, ata enden kuturu andej-këndej, diku duke dalë fitimtarë, por duke humbur përfundimisht. Sidoqoftë, nuk ka asnjë dyshim se këta këmbëzbathur shkruajnë, në syrin e Kadaresë, epopenë e vërtetë shqiptare.

Share/Bookmark
       
   

Nëse maqedonasit duan që përnjëmend Maqedonia të mos ndahet

Nëse maqedonasit duan që përnjëmend Maqedonia të mos ndahet, atëherë njëherë e përgjithmonë duhet ta kuptojnë dhe pranojnë se copëtimi i shtetit pamundësohet vetëm nëse ndahet pushteti me shqiptarët dhe të tjerët. Kështu që, ruajeni shtetin prej ndarjes, përmes ndarjes së pushtetit!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Kryeparaziti ka të drejtë kur flet për parazitët

Kryeparaziti ka të drejtë kur flet për parazitët, mu ashtu sikurse ka të drejtë të flet prodhuesi për prodhimet e tij me cilësi të dobëta, që edhe kur i shet këto produkte i shet shtrenjtë, sepse ka cilësi ky në mashtrim. Parazitët në fjalë nuk janë asgjë tjetër, pos një argument i pranisë së kryeparazitëve dhe si të tillë ata nuk janë parazitë, por viktima të kryeparazitëve, të cilët fatkeqësisht janë shtrirë mirë në dyshemetë e pushtetit!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Fashitja e moralit, shkërmoqja e ndërgjegjes dhe humbja e dinjitetit

Fashitja e moralit, shkërmoqja e ndërgjegjes dhe humbja e dinjitetit, bëri që vrasësi të dënohet me një burgim qesharak shtëpiak dhe profesori, politikani dhe ish rektori të mos kërkojë prej studentes dituri, por shërbim përmes gjymtyrëve për ta kënaqur kështu një kafshë me pamje njeriu. Ashtu siç kam shkruar edhe më herët, shoqëria jonë po nuk ju krikthye vlerave morale, të kota do të jenë titujt, zhvillimi teknologjik, politikanët pedantë dhe gjithçka do të jetë e kotë. Fatkeqësisht, fashitjen e morali për ta hapur kështu derën e të këqijave, pa u skuqur fare e mundësuan këngëtaret tona, disa shkrimtarë tanë që e përurojnë degjenerimin përmes romaneve dhe disa profesorë që i kalojnë studentetet jo në sajë të asaj që kanë mësuar, por në sajë të bukurisë së tyre dhe gadishmërisë së ndonjërës për t’ia bërë ndonjë “të mirë” profesorit “pa grua” në shtëpi.



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Maqedonasit nuk po lindin fëmijë, ndërsa shqiptarët shumicën e fëmijëve po i përcjellin për në mërgim

Maqedonasit nuk po lindin fëmijë, ndërsa shqiptarët shumicën e fëmijëve po i përcjellin për në mërgim. Kurse, Maqedonia po plaket, të cilën dhe shoqërinë e së cilës mund ta shpëtojnë vetëm të moralshmit dhe të diturit!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Më lehtë se ne vështirë se dikush përçahet

Më lehtë se ne vështirë se dikush përçahet. Sakaq dhe sa keq, më vështirë se ne vështirë se dikush pajtohet. Madje edhe atëherë kur nuk pajtohemi, nuk e pranojmë një mospajtim zyrtar, por bëhemi se gjoja mes nesh asgjë nuk ekziston, kurse në të vërtetë ndasitë tona të panevojshme prekin edhe shtresat më të thella të tokës. Kësaj i thonë hipokrizi, ndërsa këtë gjëmë hipokritët nuk po e quajnë mëkat i madh, por aftësi. Përditë çuditë e popullit tim po ma vrasin vetë çudinë, gjë që nesër mund të mos habitem për asgjë. Vetëm atëherë, kjo mendësi do të jetë fundi i njeriut dhe pragu i robotizimit të tij. Ti mund të bëhesh edhe robot, por nesër do të përgjigjesh, shpërblehesh apo do të dënohesh vetëm si njeri!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Unë jam sërish i dashuruar pas një buzëqeshje

Unë jam sërish i dashuruar pas një buzëqeshje. Sërish kam besuar se do vdes nga dashuria dhe... kam pasur frikë se mos humb dikë shumë special (që gjithsesi e kisha humbur)... por kam mbijetuar. Dhe jetoj akoma. Dhe jeta nuk më lodh. Edhe ti nuk duhet të lodhesh. Jeto! Është me të vërtetë e bukur t'a përqafosh jetën e të jetosh me pasion, të humbësh me klas e të fitosh duke tentuar, sepse bota i përket atij që tenton.
Charlie Chaplin

Share/Bookmark
       
   

Nuk është e ndershme për një politikan dhe shkrimtar siç është...

Nuk është e ndershme për një politikan dhe shkrimtar siç është Ben Blushi që të shkruajë në librin e tij “Hëna e Shqipërisë” se shoqëria shqiptare do të ngelte shumë mbrapa nëse feja islame jo vetëm si besim, por edhe sistem jete do të përqafohet prej shqiptarëve, duke mos sjellë asnjë argument të shëndoshë për këtë pohim, përpos një të sëmurë që jep shembull nga kisha në kohën e mesjetës, që aq shumë e kishte penguar shkencën dhe zhvillimin. Madje thotë se shkenca, njeriu dhe teknologjia filloi të ecë përpara vetëm pasi kishën dhe priftërinjtë i kishin murguan. Kjo është e vërtetë, por e thënë në vend dhe analogji të gabuar, sepse feja islame asnjëherë nuk ka pasur problem me përparimin dhe shkencëtarët, përkundrazi shkencëtarët më të shquar njëherësh ishin edhe teolog. Rreth kësaj problematike me të drejtë hoxha i ndjerë Jakup Hasipi kishte thënë se muslimanët filluan të futen në dekadencë vetëm pasi hoqën dorë prej fesë, kurse perëndimi filloi të përparojë materialisht (duke mbetur mbrapa moralisht) vetëm pasi hoqi dorë prej fesë së krishtere. Ajo që bie ndesh në pohimin e z. Blushit është fakti kur thotë se shqiptarët do të ngelin mbrapa, ku pas pak vetë e dëshmon se shqiptarët tashmë janë shumë mbrapa. Nëse ata janë mbrapa, atëherë si paska mundësi të thuhet se ata do të ngelin mbrapa? Më vjen keq që ende kemi intelektual të atillë që fenë islame mëtojnë ta kuptojnë përmes qëndrimeve të kishës në mesjetë dhe të atyre të ISIS-sit. Ky lloj i shkrimtarëve është sikurse spermatozoidi që asnjëherë nuk mbërrin te veza!

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

RREGULLAT E REJA TË KOMUNIKACIONIT


1. Lidhu me rripin e devotshmërisë.
2. Ec në rrugën e të devotshmëve.
3. Zbato Kur’anin dhe Sunetin e Resulullahut.
4. Kujdes nga kthesat e nefsit dhe të epsheve.
5. Largoju gropave të shejtanit.
6. Bëj kujdes për atë që shkruajnë dy melekët e tu.
7. Mos harro bagazhin e vdekjes.
8. Komisioni i varrit.
9. Paramendo në çdo moment pikën e kontrollit, e cila quhet “Ahiret”.

Përshtati: Hoxhë Valdet Kamberi

Share/Bookmark
       
   

Edukoni fëmijët tuaj më këto tri cilësi

"Edukoni fëmijët tuaj më këto tri cilësi: - Ta duan Pejgamberin sal Allahu alejhi we selem - ta duan famijlen e tyre dhe të mësojnë Kur'anin".
-Muhamedi sal Allahu alejhi we selem

Share/Bookmark
       
   

lejohet që gruaja ta kryejë umren për burrin e saj të vdekur, me të cilin nuk kishte pasur fëmijë?

Pyetje:
A lejohet që gruaja ta kryejë umren për burrin e saj të vdekur, me të cilin nuk kishte pasur fëmijë?
Përgjigje:
Po, lejohet kryerja e umres, haxhit, dhënia e sadakasë për burrin tënd të vdekur, nuk ka asnjë ndales këtu.
Lejohet gruaja t'ia kryej haxhin(ose umren) burrit të saj dhe burri t'ia kryej haxhin(ose umren) gruas së tij, sipas mendimit unanim të dijetarëve.
Gjithashtu, të lejohet ty motër e nderuar t'ia kryesh haxhin edhe atyre që nuk i ke të afërt.
Të gjitha këto lejohen inshallah.
Shejh Abdullah el Humejd, rahimehullah.
Nga arabishtja:
Suad Shabani
Share/Bookmark
       
   

Njerëzit do të zbulojnë personalitetin tënd kur të hidhërohesh

Njerëzit do të zbulojnë personalitetin tënd kur të hidhërohesh.
Ata do të zbulojnë nivelin tënd të elegancës sipas asaj që do të sillesh me ata që të kanë bërë keq dhe zemërbardhësinë tënde atëherë kur do të bësh mirë pa kthim. Hoxhë Bekir Halimi
‪#‎vetëzhvillim‬
Share/Bookmark
       
   

JETA ME ALLAHUN KA SHIJE TJETËR!


1. Ec përpara dhe mos e rrit zërin, shiu është ai që i rrit lulet, e jo bubullima!
2. Shpirtrat më të mirë janë ato që nuk i mohojnë të mirat edhe përskaj mospajtimeve!
3. Distanca nuk e afron dhe nuk e largon askënd.. zemrat janë ato që e bëjnë atë!
4. Abdullah ibën Mesudi, Allahu qoftë i kënaqur me të, tha: Përgjatë qëndrimit tënd në namaz ti troket në derën e Mbretit, dhe ai që troket në derën e Mbretit, atij i hapet”.
5. Dynjaja është shumë e lirë! Atë mundet ta posedon çdokush nga ne, pasaniku dhe fukaraja, mbreti dhe ministri, mirëpo, Xheneti është i shtrenjtë, nëse nuk mundesh ta posedosh me veprat e tua të mira, nuk mundesh ta posedosh me pasurinë dhe arin tënd!
6. Çdo gjë që e njeh nuk do të thotë se të qetëson zemrën, disa gjëra janë më të bukura nëse mbeten të panjohura!
7. Shpirtrat më të shtrenjtë janë ato që e përjetuan dhembjen dhe mundohen që të tjerët mos ta shijojnë shijen e saj!
8. Rrëfehet se brengën e pastron loti, dhe zemrën e ringjall sexhdeja, dhe ëndrrën e realizon lutja!
“Jeta me Allahun me të vërtetë ka shije tjetër!!”.
Nga arabishtja: Irfan JAHIU

Share/Bookmark
       
   

28 Nëntori – Ditë e shenjtë arbërore - Ese për 28 nëntorin

 Shkruar nga: Engjëll KOLIQI 


Si çdo popull, edhe ne kemi kremten tonë kombëtare. Bile mund të themi se Dita Jonë e Madhe – 28 Nëntori, është diçka më shumë se një kremte kombëtare, siç e kam thënë, jorastësisht, edhe në titull «DITA E SHENJTË ARBËRORE». Dikush që nuk e njeh mirë historinë tonë kombëtare, mund të pyes: pse?! Përgjigja është e shkurtër dhe shumë e qartë: sepse të mirat e rralla, kombit tonë të shumëvuajtur, por gjithmonë krenar, i kanë ardhur mu në këtë ditë.

28 Nëntori i parë arbëror ishte ai i vitit 1443, kur Kryeheroi Ynë, Gjergj Kastrioti – Skënderbeu, e ngriti për herë të parë në historinë e këtij kombi Flamurin me Shqiponjën Dykrenore dhe me yllin gjashtëcepësh në mes dy krenash, në Kalanë e Krujës, ku valoi plot 25 vjet. Gjergji, deri në vdekje luftoi me atë flamur në dorë dhe kurrë nuk diti për humbje. Ai flamur valoi i pamposhtur në Kalanë e Krujës dhe në kulla e kala të tjera arbërore, për 25 vjet, sa Kryeheroi Ynë udhëhoqi popullin dhe Shqipërinë.

Pas vdekjes së Tij (më 1468), pushtuesit otomanë depërtuan në të gjitha trojet arbërore dhe ia ndaluan valimin flamurit tonë. U dashtën edhe 444 vite pritje e vuajtje, tmerr e robëri nën atë pushtues, si dhe shumë ekzode e zbrazje masive të trojeve tona nga qeniet arbërore, derisa rifilloi sërisht valimi i Flamurit të Arbërit. T’i kemi parasysh arbëreshët, që ikën përterj detit, ose në veri (në Dalmaci), me qëndresën e tyre stoike dhe me ruajtjen fanatike të gjuhës, traditave dhe kulturës së të parëve. Qindra mijëra shqiptarë, duke mos mundur ta durojnë terrorin e pushtuesve, kishin ikur në shumë vende të botës – deri në Amerikë, Afrikë, Azi e deri në Australi.
 
Edhepse të mërguar, qeniet arbërore nuk ndejtën kurrë duarkryq, por gjithherë, në mënyra të ndryshme ishin të vënë në shërbim të kombit dhe të atdheut të braktisur nga dhuna e pushtuesve. Sidomos vlen të përmendet gjysma e parë e shekullit XIX, kur figurat e ndritura të kombit themeluan një lëvizje mbarëkombëtare, për të mbajtur gjallë shpirtin arbëror dhe për ta ndihmuar lirimin e atdheut nga pushtuesit. Kjo lëvizje, në historinë tonë, u regjistrua me germa ari dhe u quajt: Rilindja Kombëtare Shqiptare. Ndër rilindasit e parë duhet veçuar: Vëllezërit Frashëri, Jeronim De Radën, Jani Vreton dhe shumë të tjerë.

Në kohën kur gërshetimi joparimor i interesave ishte shtrirë në mbarë hapësirat ballkanike e më së rëndi rëndonte supet e popullit tonë, liderët e kombit filluan artikulimin e zëshëm të aspiratave të ligjshme kombëtare, për liri dhe pavarësi. Nën trysninë e fuqive të mëdha të kohës, në Kongresin e Berlinit të vitit 1878, Perandoria Osmane u detyrua t’ua njohë autonominë disa vendeve fqinje, si: Serbisë, Greqisë, Bullgarisë dhe Malit të Zi, gjë që nuk ndodhi edhe me Shqipërinë, që në vorbullën e interesave dhe të marrëveshjeve ruso-turke, mbeti ende nën kthetrat otomane.

Të ndaluar të marrin pjesë në Kongresin e Berlinit dhe të indinjuar thellë nga pazarllëqet që u bënë për copëtimin e tokave tona, krerët shqiptarë, të udhëhequr nga Abdyl Frashëri, Haxhi Ymer Prizreni, Pashko Vasa e të tjerë, më 10 Qershor 1978, në Prizren mbajtën Kuvendin Mbarëkombëtar dhe themeluan Lidhjen Shqiptare të Prizrenit, duke shpallur kështu autonominë e Shqipërisë. U bë edhe një kabinet qeveritar dhe u organizua një administratë mbarëkombëtare, mirëpo Turqia – e tërbuar nga ky akt i shqiptarëve, me “bekimin” dhe heshtjen edhe të fuqive të mëdha të kohës, me një fushatë shumë të egër ushtarake dhe me terror, pas tre vjetësh – më 1881 e shuajti Lidhjen e Prizrenit dhe autonominë shqiptare.

Shqiptarët nuk janë dorëzuar kurrë. Ata gjithmonë e luftonin pushtuesin dhe e forconin Lëvizjen Çlirimtare Kombëtare – me pushkë e me penë. Në vitin 1899, nën drejtimin e Haxhi Zekës, u mbajt në Pejë edhe nhjë kuvend i madh mbarëkombëtar, që historia e njeh si Lidhja e Dytë e Prizrenit. Në fillim të shekullit XX, Perandoria Osmane që shtrihej në tri kontinente (Azi, Europë dhe Afrikë) dhe e ndarë në 33 vilajete, katër nga të cilat ishin shqiptare, nga sulmet që nga të gjitha anët i bënin popujt liridashës, ishte dobësuar dukshëm. Njëri nga Vilajetet shqiptare ishte Vilajeti i Kosovës, me kryeqytet Shkupin, që përfshinte territoret e Dardanisë së dikurshme.

Luftërat çlirimtare, që plasën në të gjitha viset e pushtuara, i dhanë një goditje të rëndë “të sëmurit nga Bosfori”. Si pjellë e konçesioneve, që kishte fituar Serbia në Kongresin e Berlinit, në vorbullën e interesave, me marrëveshjen e fshehtë ruso-turke, kombit tonë i ishte imponuar edhe fronti verior, sepse shumë troje tona u pushtuan nga Serbia, që me sulme barbare deri në gjenocid i kishte detyruar të shpërngulen shumë shqiptarë nga trojet e tyre, që si rezultat pati spastrimin e mbi 700 vendbanimeve të Krahinës së Toplicës nga fara arbërore.

Në vitin 1908, e dobësuar shumë nga sulmet që i vinin nga të katër anët, Perandoria Osmane u detyrua të bëjë reforma dhe të lëshojë pe në shumëçka, në vendet e pushtuara. Xhonturqit, edhe nën trysninë e fuqive të mëdha të kohës, me këto reforma u kishin njohur disa të drejta popujve të pushtuar, përfshirë edhe shkollimin në gjuhën e tyre amtare dhe shprehjen e identitetit kulturor. Në nëntor të vitit 1908, nën drejtimin e At Gjergj Fishtës, në Manastir u mbajt Kongresi i Alfabetit, ku u njësua alfabeti i gjuhës shqipe. Në të gjitha viset shqiptare filloi organizimi i shkollave kombëtare.

Në vitin 1909, kur u organizua kryengritja e madhe e popullit arab kundër Turqisë, kur shpërthej edhe lufta e madhe italo-turke në Tripoli dhe kur plasën luftërat ballkanike, krerët e kombit filluan ta mobilizojnë edhe popullin tonë. Në pranverën e vitit 1910, Idriz Nikollë Seferi, bashkë me Dom Mikel Tarabulluzin, në zyrën famullitare në Stubëll të Karadakut, kishin hartuar planin e Luftës së Kaçanikut. Trimat e ardhur nga viset e Karadakut dhe të Moravës, nën udhëheqjen e Idriz Seferit dhe ata të ardhur nga Carraleva dhe nga viset tjera të Kosovës, nën udhëheqjen e Isë Boletinit, ishin bashkuar në Stagovë, prej nga futen në Grykën e Kaçanikut dhe i dërmojnë taborret e Turgut Pashës.

Lufta e Kaçanikut ishte fillimi i kryengritjes mbarëkombëtare për çlirim nga zgjedha pushtuese otomane, që në vitin 1911 – nën drejtimin e Dedë Gjo’ Lulit, ishte zgjeruar në Malësinë e Shkodrës dhe në krahinat fqinje, deri në Shqipërinë e Mesme, për t’u zgjeruar edhe në jug, kështuqë në vitin 1912  ishte përfshirë mbarë Shqipëria – nga Janina deri në Mitrovicë e nga Durrësi deri në Preshevë.

Tashmë vërehej qartë se Perandoria Osmane po kapitullonte, prandaj fuqitë e mëdha të kohës kishin filluar tregtimin mbi tokat që do të dilnin nga kthetrat otomane. Pamëshirësitë absurde kundrejt shqiptarëve, mbi tavolinat diplomatike, nuk kishin fund. Derisa Serbisë, Bullgarisë, Greqisë e Malit të Zi u ishte njohur pavarësia, më 17 tetor 1912 fuqitë e mëdha kishin vendosur që Shqipërisë t’i njihej një autonomi, ende nën varësi nga Turqia. Duke mos përballuar më turpet dhe absurdet diplomatike të fuqive të mëdha, krerët e kombit tonë, që me pushkë e me penë e kishin udhëhequr Lëvizjen Kombëtare Çlirimtare, kishin vendosur mbajtjen e një kuvendi mbarëkombëtar dhe shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë.

Duke iu përgjighjur thirrjes së Ismail Qemalit, më 28 Nëntor 1912, në Vlorë ishin mbledhur krerët e të gjitha krahinave shqiptare: Luigj Gurakuqi, Sali Gjuka, Bedri Pejani, Rexhep Mitrovica, Vehbi Agolli, Dom Nikollë Kaçorri, Jani Minga. Avdi Toptani, Pandeli Cale, Llesh Nosi, Mid’hat Frashëri, Mehmet Tërralla, Hasan Hysen Budakova, Sherif Efendi Dibra, Hajdin Draga, Dhimitër Mborja, Dhimitër Zografi, Shefqet Taiu e shumë të tjerë. Për shkak të pengesave gjatë rrugës, Isë Boletini me mbi 10 mijë kalorës nga Kosova, kishte mbërritur vetëm të nesërmen.

Kuvendi Kombëtar i Vlorës shpalli Pavarësinë e Shqipërisë dhe zgjodhi Qeverinë e parë të Shtetit Shqiptar. Kryetar i Kuvendit e natyrisht edhe kryetar i parë i Qeverisë së shtetit Shqiptar, u zgjodh Ismail Qemali, i cili, kur po e ngriste Flamurin e qëndisur nga Marigona, në fjalën e Tij solemne, ndër të tjera ka thënë: “Fqinjtë tanë nuk duhet të gënjehen me lakmi, se shqiptari s’e duron robërinë. Historia e shekujve të kaluar e dëshmon këtë të vërtetë. Ky truall është atdheu ynë. Ne e kemi gjuhën tonë, zakonet tona, kulturën tonë. Ndaj, sot, të mbledhur në këtë kuvend të madh historik, ne shprehim para gjithë botës vullnetin e popullit tonë sovran”. Më shumë se një e treta e delegatëve të Kuvendit ishin nga viset e Kosovës. Pavarësia u shpall për të gjitha trojet shqiptare dhe ministrat u zgjodhën nga të gjitha krahinat shqiptare.

Megjithë ndërhyrjet e parreshtura diplomatike të Ismail Qemalit dhe të Qeverisë Shqiptare, në të gjitha institucionet e qarqeve ndërkombëtare, gjashtë fuqitë e mëdha të kohës, të involvuar në gërshetim interesash, kanë lejuar copëtimin e tokave shqiptare. Kështu, në konferencën e ambasadorëve në Londër, më 1913, pa përfillur luftën çlirimtare as vullnetin e popullit tonë, u morën vendime tragjike kundër Shqipërisë dhe shqiptarëve.

Më shumë se gjysma e toka tona iu dhuruan fqinjëve: Greqisë, Serbisë, Malit të Zi dhe Bullgarisë (sllavomaqedonasit në atë kohë nuk kishin identitet kombëtar, pra ishin bullgarë). Kështu, ambasadorët e gjashtë fuqive të mëdha të asaj kohe, kanë përligjur gjakderdhjen në Ballkan, duke lënë të hapura varrë që do të kullonin gjak gjatë gjithë shekullit XX. E njëjta gjë ndodhi edhe në vitin 1920, që për shkak të vendimeve të tilla, edhe pas Luftës së Parë Botërore, tokat tona mbetën të pushtuara nga vendet e përmendura. Me të drejtë, i Madhi At Gjergj Fishta e shan Europën e asaj kohe, duke e quajtur edhe kurvë: “Oj Zanë këndojmë, o të vajtojmë deshta me thanë...”.

28 Nëntori i tretë Shqiptar ndodhi në vitin 1944, kur Shqipëria u çlirua përfundimisht nga pushtuesit fashistë, mirëpo diplomacia ndërkombëtare, sërish na e la një Shqipëri të cunguar, duke njohur dhe përligjur edhe brenda shtetit shqiptar një diktaturë të egër komuniste, që shkatërroi edhe ato pak të arritura në rrafshin kombëtar – politik, ekonomik, kulturor... Ai regjim pushtuesve (grekërve, serbëve e sllavomaqedonasve), heshtas u lejonte dhunën e pandalshme mbi shqiptarët në trojet e tyre të pushtuara, deri në spastrime etnike e gjenocid.

28 Nëntori i vitit 1955, mu në kohën e gjenocidit rankoviqian mbi shqiptarët e Kosovës, në Prekaz të Drenicës lindi kryekomandantin Adem Jasharin, i cili do të niste Luftën Çlirimtare vendimtare, për t’u çliruar nga zgjedha serbiane. 28 Nëntori i vitit 1997 e shpalli botërisht Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. 28 Nëntori i vitit 2001, e solli me krenari, në qendrën e kryeqytetit të Kosovës, në Prishtinë, kryeheroin tonë Gjergj Kastriotin – Skënderbe, i cili edhe sot u jep zemër shqiptarëve dhe u garanton se një ditë të afërme do të jenë pronarë të ligjshëm të të gjitha tokave të tyre.

Në këtë festë të madhe, që sivjet po e kremtojmë edhe në shenjë të 600 Vjetorit të lindjes së Gjergj Kastriotit – Skënderbe, të 450 vjetorit të Mesharit të Dom Gjon buzukut dhe të 95 Vjetorit të lindjes së Shenjtëreshës së Dashurisë, Gonxhe Bojaxhiu -  Nëna Tereze, uroj që së shpejti ta kremtojmë bashkë 28 Nëntorin e shpalljes dhe njohjes së shtetit shqiptar mbi të gjitha trojet arbërore.

Zoti e bekoftë Ditën Tonë të Shenjtë – 28 Nëntorin!
Zoti e bekoftë Shqipërinë dhe të gjitha tokat shqiptare jashtë kufijve të saj administrativë!
Zoti i bekoftë të gjitha qeniet arbërore!
Gëzuar!
Share/Bookmark
       
   

Poezi për 28 nëntorin shkruar nga Bledi Lorenci

Data 28 nentor
Nje dite e shenuar
Feste e madhe eshte ne Vlor
Te gjithe me flamur ne duar

Shqiptaret ane e mban
Do te sulen drejte Shqiperise
Te festojne per shtetin Shqiptar
100 vjetorin e pavarsise

E tere Bota,te na kete zili
Per kete te bukur Shqiperi
Qe eshte me e forte se kurre
Jane bashkuar per te njejtin flamure

Nga Kosova e Mali zi
Jane pergatitur per lavdi
Ndjekin hapat e heronjeve Kombetar
Qe ne Vlore u bashkuan per flamurin Shqiptar
Share/Bookmark
       
   

Populli - Lapidari i Vargjeve për Ismail Qemalin

...Erdhi lajmi i zi për Vlorën
ullinjtë ulën kurorën
Shqipëria e la këngën
se një plag' ju hap në zëmër.
Shushica vrapin e ndali,
thonë vdiq 'Smail Qemali.
Flamurin e mbuloi zia,
vajton për të zotnë e tija...

...Kur mbi arqe ku ish Plaku
u duk ngjyr'e një bajraku...
ish bajraku Italisë!
Gjëmoj zër'i djalërisë!

Na u duk se Plaku vetë
nëpër heshtje diç na pyet,
sikur pyeti më përpara
"Ku ësht'flamuri që vara?"

...Vlora bëri si e deshi,
me bajrak të saj'e veshi,
veshi Plakun me bajrak
me bajrakun ngjyrë gjak!
Me një shkab'të zez'në mes,
dhe i vdekuri që s'vdes
mori udhën për në Vlorë...

Mbyllur det' edhe stere
Kush do pyes? ... edhe përse?
E kush pyet për Shqipërinë,
Rreth me male një shketinë
E pa zë dhe e pa zotë
Vetëm vlente për një botë
Që të bënej ndonjë ditë,
Një thërime një kafshitë
Për atë e për këtë,
Vleft'e saja hë për hë,

Dele dajos........
Kur nji ditë,
Vjen e çfaqet një Profitë;
Ish njI plak i bardhë borë,
Nji bajrak me zok në dorë;
Çan tokë e çan detë
Si i çan rrufeja retë;
Edhe zbriti mu atje
Ku i than nga se për se
Po atje në atë vëndë,
Dy të prishurit na mëndë,
Jo që nuk i than "miserdhe"
Po i than dhe "shko nga erdhe!"

Plaku gjorë e plaku mjerë,
Ku do vejë e ku do bjerë,
Nëpër erë e nëpër shira
Nëpër gropa me shëllira?

Iku ditë e iku natë
I mungon dhe buk' e thatë;
Edhe buka i mungonte,
Vëtan zêmra i valonte.

Si ish baltë, këmba kridhej,
Si ish plakë, trupi dridhej,
Andej ruhej nga armiku,
Këtej ruhej nga i ligu.

Mirpo plaku bëri krahë;
Kaloj male, kaloj brigje,
Kaloj pellgje të pa vahë,
Kaloj pyje të pa shtigje
Syr' i tija një yll shihte
Dita yllin po e fshihte.

Plaku iku, iku, iku
Pas ca dite një mëngjes,
Kur dëgjon një zë kikiku,
Një qytet i gjithë u ndes.

Ish një vend, një vend i lirë
Që në gjuhën më të mirë
Që në gjuhën e Asllanit,
I thon vëndi i jataganit;

I thon Vlon' e i thon Vlorë
Ku Shqiponja dy krenorë,
Gjeti gjithë ata që deshi,
Djem baroti, djem arbreshi,
Me besë burri armatosur,
Trimëri që s'ka të sosur,

E kush ishte ai plakë?
E kush ishte ajo flakë?
Si një yll që është këputur
Në një arqe brenda futur,

Na harriti.... Kuje sotë
Nuk na erdhi si e deshëm,
Po në dhe se fusëm dotë
Pra në zêmra do t'a ngjeshim.
Dhe aty do rroj sa malet
Shpirti tija nuk do falet
Nuk do falet po si Dielli,
Ku bashkohen det e qielli,
Atje shuhet ashtu duhet,
Qarko botës zë e muhet;

Mirpo dielli dhe atëherë,
Shkrep dhe shtie mbi të tjerë;
Dielli mbet gjithnjë Diell,
Kurdoherë me kokë në qiellë,

Edhe Plaku këtë ditë,
Si njeri mbaroi jetë
Mir po Plaku i vërtetë
Ish Profit dhe mbet Profit;
Dhe qëndron ashtu si ishë;
Do mbaj emrin si e kishë;
Emr'i tija i vërtetë;
Esht Nëntor njëzet' e tetë.
Share/Bookmark
       
   

Poezi për 28 nëntorin - Ali Asllani - Ismail Qemali


Mbyllur det' edhe stere
Kush do pyes? ... edhe përse?
E kush pyet për Shqipërinë,
Rreth me male një shketinë
E pa zë dhe e pa zotë
Vetëm vlente për një botë
Që të bënej ndonjë ditë,
Një thërime një kafshitë
Për atë e për këtë,
Vleft'e saja hë për hë,
Dele dajos........

Kur nji ditë,
Vjen e çfaqet një Profitë;
Ish njI plak i bardhë borë,
Nji bajrak me zok në dorë;
Çan tokë e çan detë
Si i çan rrufeja retë;
Edhe zbriti mu atje
Ku i than nga se për se
Po atje në atë vëndë,
Dy të prishurit na mëndë,
Jo që nuk i than "miserdhe"
Po i than dhe "shko nga erdhe!"

Plaku gjorë e plaku mjerë,
Ku do vejë e ku do bjerë,
Nëpër erë e nëpër shira
Nëpër gropa me shëllira?

Iku ditë e iku natë
I mungon dhe buk' e thatë;
Edhe buka i mungonte,
Vëtan zêmra i valonte.

Si ish baltë, këmba kridhej,
Si ish plakë, trupi dridhej,
Andej ruhej nga armiku,
Këtej ruhej nga i ligu.

Mirpo plaku bëri krahë;
Kaloj male, kaloj brigje,
Kaloj pellgje të pa vahë,
Kaloj pyje të pa shtigje
Syr' i tija një yll shihte
Dita yllin po e fshihte.

Plaku iku, iku, iku
Pas ca dite një mëngjes,
Kur dëgjon një zë kikiku,
Një qytet i gjithë u ndes.

Ish një vend, një vend i lirë
Që në gjuhën më të mirë
Që në gjuhën e Asllanit,
I thon vëndi i jataganit;

I thon Vlon' e i thon Vlorë
Ku Shqiponja dy krenorë,
Gjeti gjithë ata që deshi,
Djem baroti, djem arbreshi,
Me besë burri armatosur,
Trimëri që s'ka të sosur,

E kush ishte ai plakë?
E kush ishte ajo flakë?
Si një yll që është këputur
Në një arqe brenda futur,

Na harriti.... Kuje sotë
Nuk na erdhi si e deshëm,
Po në dhe se fusëm dotë
Pra në zêmra do t'a ngjeshim.
Dhe aty do rroj sa malet
Shpirti tija nuk do falet
Nuk do falet po si Dielli,
Ku bashkohen det e qielli,
Atje shuhet ashtu duhet,
Qarko botës zë e muhet;

Mirpo dielli dhe atëherë,
Shkrep dhe shtie mbi të tjerë;
Dielli mbet gjithnjë Diell,
Kurdoherë me kokë në qiellë,

Edhe Plaku këtë ditë,
Si njeri mbaroi jetë
Mir po Plaku i vërtetë
Ish Profit dhe mbet Profit;
Dhe qëndron ashtu si ishë;
Do mbaj emrin si e kishë;
Emr'i tija i vërtetë;
Esht Nëntor njëzet' e tetë.
Share/Bookmark
       
   

Gjergj Fishta - 28 Nanduer 1913 - Poezi per 28 nentorin

Oj Zanë, t'këndojm… t'vajtojm, deshta me thanë;
Pse sot ditë kangët s'asht për mue e tye.
Po ç'gzim kjo ditë ne mundet me na dhanë,
Kur, qe; mbas nji motmoti q'iu pëlqye
Europës shqiptarin zot n'shpi t'vet me lanë
E kujt pose Hyut, n'këtë jetë mos me i shërbye,
Shqiptari i ndam' prap me vedvedi gjindet
E shk'asht ma zi, prej vedit edhe s'bindet…
………………………………………………………………….
Flamuri kombtar nuk ka ç'ka ban nder ne,
Po kje se dashtni nuk kem' për Atdhe!
E, drue dashtni për Atdhe nuk ka shqiptari;
Me gjasë, s'çan krye shqiptari për komb t'vet,
As për at gjuhë të ambël qi i la i Pari,
As pse Shqipnia n'vedi u ba sot shtet;
Pse e shoh se veç atje ku xhixhllon ari
Pa frymë e tue dihatë vrap ai nget,
Si Krishtin shiti Juda Iskarjot,
Drue Adheu ndër ne po shitet për një zallotë…
A thue mos fola keq?… Po lypi t'falun,
Përse ktu vetë me fue nuk due kërkëndin,
E pse asht mirë fjalën n'zemër t'fryt m'e ndalue,
Por ai, qi të liruem me e pasë s'don vendin,
A prej së tjerëve s'don me ia lshue rendin
A thue ai s'asht Judë? Po, kambë e krye Iskariota!,
E pra kso nipash ka edhe shum Kastriota…
E po për ata qi detyrë e nder harrue,
Qi marrë e turp kaherë flakërues mbas shpinet,
M'visar t'Atdheut me t'huej shkojn tue tregue
Kush ndyet mbas Frankut rrejtë, kush mbas stërlinet
Kush pse dinari tepër i ash lakmue.
E Atdheun' prej t'huejsh me e qitun duen bashtinët,
Thue edhe për ta ndokuj do t'i vijë çuda,
Kur them se nuk janë tjetër veçse Juda?…
Po, Juda janë e gjinde janë tradhtarë.
Mori
M'kamë kryekungujt prej si u vunë,
Duel padija n'krye të vendit;
Njerzt e kënuen u poshtnune,
Metën t'urtit jashtë kuvendit.
Duel me faqe t'bardhë trathtari,
Shpirt e fis qi ka kuletën;
U ndëshkue pa dhimë Shqyptari,
Qi për fis nep gjan e jetën.
Shqynis zani atbotë i humi,
T'huejt mi qafë i a vunë themrën,
E e mloj skami, terri e gjumi,
Djelmt e vet i a lnurën zemrën.
E Shqyptarët jo veç s'e nisen
Për kto punë përjashta Momin.
Por ma fort, medje, e konisen.
Msue gjithmonë me ndërue llomin…
E njikshtu, qitash, njaj i cilli
S'e la mrendë e detit vala,
S'e la ferri, toka e qilli,
N' Shqypni majet porsi njala.
Share/Bookmark
       
   

Çka është miniumi si fitohet dhe për çka përdoret?

Çka është miniumi si fitohet dhe për çka përdoret?

Eshte oksid i Perzier ( 2PbO x PbO2) i cili përfitohet me nxehje të oksidit të plumbit(II) në formë të pluhurit në prani të ajrit në 500 C 6PbO + O2 ---> 2Pb3O4

Eshte pluhur kristalor me ngjyrë të kuqe që në ujë nuk tretet. I tretur në tretës organik përdoret për lyerje të sipërfaqeve të hekurit dhe çelikut.
Share/Bookmark
       
   

Në sa modifikime egziston oksidi i plumbit (II) PbO për çka perdoret dhe me çfarë emri njihet ?

Në sa modifikime egziston oksidi i plumbit (II) PbO për çka perdoret dhe me çfarë emri njihet ?

Në dy modifikime ( me ngjyrë të verdhë dhe kristale rombike dhe me ngjyr të kuqe dhe kristale tetragonale).

Perdoret si ngjyrë për pikturim me emër masikot.
Share/Bookmark
       
   

Cilat janë komponimet e plumbit (shëno emrat dhe formulat)?

Cilat janë komponimet e plumbit (shëno emrat dhe formulat)?

Oksidi i plumbit (II) PbO , Karbonati bazik i plumbit ( II) Pb(OH)2 2PbCO3, Oksidi i plumbit (IV) PbO2 ,Miniumi (Pb3O4).
Share/Bookmark
       
   

Cilat janë vetitë e plumbit ?

Cilat janë vetitë e plumbit ?

Plumbi është metal i rëndë me ngjyrë të bardhë në të kaltër.

Eshte shumë i butë prehet lehtë me thikë.

Në atmosfer me lagështi dhe në prani të oksidit te karbonit (IV) plumbi mbulohet shpejt me një shtresë të hollë të oksidit të plumbit e cila gradualisht shndërrohet në karbonat bazik të polumbit Pb(OH)2 x 2PbCO3 e cila mbron nga oksidimi i mëtutjeshëm .

Formon komponime me numra oksidues +2 dhe +4.
Share/Bookmark
       
   

Në sa mënyra (metoda) bëhet rafinimi i plumbit ?

Në sa mënyra (metoda) bëhet rafinimi i plumbit ?

Rafinimi i plumbit bëhet në dy mënyra :

A)Periodike

B)Kontinuale 
Share/Bookmark
       
   

Çka është plumbi bruto dhe çfarë pastërtie ka dhe me çka bëhet pasurimi ?

Çka është plumbi bruto dhe çfarë pastërtie ka dhe me çka bëhet pasurimi ?

Plumbi i papërpunuar ose plumbi bruto ka pastërti 96-99%.

Pasurimi apo rafinimi bëhet me metoda elektrolitike apo me rishkrirje.
Share/Bookmark
       
   

Aftësia e një politikani

Aftësia e një politikani qëndron në kompromiset e shëndosha dhe në ikjen e krijimit të hipotekave. Njëherë të thonë vjedh e merr sa të duash, shfrytëzoje rastin që të bëhesh i pasur, shëtitu dhe bën dashuriçka, ku nesër po mëtove të kërkosh diçka për të mirën e popullit, pala tjetër – koalicioni ta mohon me krekosje kërkesën, si dhe po u rebelove për këtë gjë, të thotë të kesh kujdes se dosjen e krimit e kam në sirtar, ku sa ora mund të prishesh me gruan dhe me familjen në përgjithësi. Një politikan, kushdo qoftë ai dhe në çfarëdo pozite qoftë ai, po arriti të mos joshet prej të mirave materiale, siç janë vjedhja dhe imoraliteti, ai gjithherë do të ketë zë të arsyeshëm!

Burimi: Iljasa Salihu





Share/Bookmark
       
   

Politikanët shqiptarë nuk i besojnë shëndetësisë së vendi

Politikanët shqiptarë nuk i besojnë shëndetësisë së vendit. Ata shkojnë jashtë shtetit të tyre për t’u mjekuar. Për fat të keq, ata në vend se ta rregullojnë njëherë e mirë shëndetësinë e vendit, ata me lehtësi po marrin rrugë për në spitalet e shtrenjta evropiane. Vetëm nëse nuk arrijnë të mjekohen atje, kthehen në vendlindje për të vdekur si heronj, që populli të thotë se heroikisht vdiqën aty ku edhe lindën. Politikanët e sotëm, një duhet ta kuptojnë; populli më nuk po ha kashtë, që gjërat të mos i kuptojë!

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Dhëntë Zoti që të famshmit tanë të mos përdorin fare lëndë narkotike

Dhëntë Zoti që të famshmit tanë të mos përdorin fare lëndë narkotike, sepse edhe për së vdekuri do të turpërohen, ani pse të gjallët thonë se krenohem me atë që vdiq si rrjedhojë e mbi dozës. Unë mendoj se secili njeri i mençur do të turpërohej për të tilla gjëra, pavarësisht se për kë bëhet fjalë, por i kuptoj disi; duan të ngushëllohen disi!

Burimi:Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Si filloi realisht shërbimi i inteligjencës në Izrael

 Si filloi realisht shërbimi i inteligjencës në Izrael

Një libër e shpjegon me hollësi: “Spiunë kundër Armagedonit: Në brendësi të luftërave të fshehta të Izraelit”

Komuniteti i inteligjencës izraeliane lulëzoi nga një shërbim spiunazhi i quajtur Shai (një akronim për Sherut Yediot, fjalët hebraisht për “Shërbim Informacioni”). Ai qe dega e inteligjencës së Haganah, organizatës klandestine më të madhe të komunitetit hebre në Palestinë. Haganah dhe njësitë e ndryshme të saj, përfshi forcën goditëse, luftuan arabët palestinezë dhe britanikët deri sa këto të fundit u larguan më 14 maj të 1948.
Atë 30 qershor, një gjysmë duzine burrash të veshur me uniformë ushtarake arritën në zyrën e Shai-t në Tel Aviv. Ky qe një grup unik, në një situatë unike. Në mes të luftës së parë të tij, ndërsa shtetet fqinje arabe kishin pushtuar Izraelin e sapolindur, ata luftonin me gjetjen e mënyrave për të plotësuar kërkesat e sigurisë dhe mbrojtjes të vendit, duke ndërtuar njëkohësisht një demokraci jetëgjatë. Burrat që u mblodhën në atë ditë të shënuar të nxehtë e të lagësht qenë etërit themelues e agjencive sekrete që të bëheshin komuniteti izraelian i inteligjencës.
Ata kishin përvojë të madhe në operacione të fshehta: spiunazh, trafikim dhe grumbullim informacioni me të gjitha mënyrat, megjithëse mizore lufta kryesore për pavarësi sioniste. Disa kishin qenë aktivë me forcat britanike në Europë dhe Afrikën Veriore, në emër të mundjes së nazistëve.
Por kur vinte puna tek demokracia, ata vetëm kishin qenë vëzhgues dhe asnjëherë pjesëmarrës të plotë. Ata i kishin parë britanikët në punë, si operativë të inteligjencës që luftonin lëvizjet klandestine hebreje në Palestinë dhe si politikanë në Nënën e Demokracisë atje në Londër. Dhe i pëlqyen të dyja.
Megjithatë, problemi i tyre ishte se nuk kishte asnjë recetë të gatshme për mbrojtjen e një vendi në luftë pa i marrë nëpër këmbë vlerat demokratike të tij, veçanërisht në Lindje të Mesme, ku nocionet perëndimore nuk kishin asnjë mbështetës natyral.
Isser Be’eri, Komandanti i Shai-t, qëroi fytin për vëmendje. “Sapo vij nga një takim me ha-Zaken”—“Plakun”, tha ai, një referim për David Ben-Gurion, Kryeministrin e parë karizmatik të Izraelit, i cili gjithashtu po drejtonte luftën si Ministër i Mbrojtjes. Oficerët e Shai-t në mënyrë të pandërgjegjshme u drejtun një çikë më shumë, ndërkohë që një anonçim nga orakulli flokëbardhë i Izraelit dukej i afërt. Në moshën 62 vjeçare, Ben-Gurion ishte shtetari më i moshuar dhe fanari drejtues i vendit, pa përjashtuar asnjë.
Ben-Gurion sapo kish përfunduar së thëni shefit të Shai-t se mbrojtja e Izraelit duhej të përfshinte inteligjencën. Jo inteligjencë të mirë, por inteligjencë të madhe. Shai, dega e inteligjencës e Haganah-it, do të asimilonte veten dhe grupe të tjera klandestine para shtetërore sioniste të tjera për të prodhuar disa agjenci në një komunitet. Fillimisht të gjitha do të mbanin emra që fillonin me Shin Mem — inicialet hebraishte për Sherut Modi’in (Shërbim Inteligjence), pasuar nga një shifër e vetme, si në stilin britanik të MI5 dhe MI6. Formalizimi i një strukture të re për komunitetin e inteligjencës do të kërkonte 8 muaj.
Më 8 shkurt të 1949, pak përpara zgjedhjeve të para të përgjithshme për Kneset, parlamentin izraelian, dhe përpara nënshkrimit të marrëveshjeve të armëpushimit me shtetet arabe, Ben-Gurion mblodhi këshilltarët kryesorë të tij dhe bëri zyrtare ndarjen e re të punës për agjencitë e sigurisë. Funksionet civile dhe ushtarake do të ndaheshin dhe komuniteti ishte konceptuar që të përshtatej për një shtet modern që e kishte fituar luftën e tij për pavarësi. Ndarja e punës e Ben-Gurion ishte si më poshtë:
Inteligjenca ushtarake: Be’eri kishte anonçuar në qershor të 1948 se tash e prapa do të kryesonte agjencinë dominuese në komunitetin e rij, në të kohë i quajtur Departamenti i Inteligjencës së Ushtrisë. I njohur më pas Aman, akronimi për Agaf ha-Modi’in ose “Dega e Inteligjencës”, njësisë ju caktuan funksione të gjera, përfshi grumbullim informacioni lidhur me ushtritë arabe, censurimin e gazetave dhe radiove izraeliane, ruajtjen e sigurisë brenda ushtrisë izraeliane dhe një çikë kundërspiunazh.
Një shërbim sekret i brendshëm: Harel, një veteran i Shai-t, do të ishte drejtor i agjencisë që do të quhej Shabak, një akronim për Sherut ha-Bitachon ha-Klali ose “Shërbimi i Sigurisë së Përgjithshme”. Më pas, inicialet e tij në anglisht do të thonin “Agjencia e Sigurisë së Izraelit”, por rëndom u bë i njohur në mbarë botën prej dy inicialeve të para hebraisht të tij si Shin Bet.
Harel më pas do e ndryshonte emrin e tij nga Isser Halperin. I lindur në Rusi në vitin 1912, ai mbërriti në Palestinën para shtetërore në 1930 dhe doli vullnetar entuziast që të ishte luftëtar klandestin. Specialiteti i tij në Shai ishte survejimi i hebrenjve të djathtë që refuzonin autoritetin e Ben-Gurion dhe Haganah. Qënia në krye të Shin Bet i përshtatej mjaft mirë, pasi ai i shikonte armiqtë brenda kufijve të Izraelit po aq të rrezikshëm sa ata jashtë tij.
Agjencia u ngarkua në fillim me detyra të shumta që përfshinin kapjen e spiunëve të huaj dhe spiunimin e qytetarëve izraelianë të konsideruar si të dyshimtë, kryesisht minoranca arabe. Bile për një periudhë të shkurtër kohe Shin Bet kishte në ngarkim të gjitha burgjet, ashtu si dhe sigurinë e të gjitha ndërtesave qeveritare, me një fokusim special në laboratorët e armëve dhe fabrikat e armëve.
Përgjegjësia e fundit ju transferua brenda pak viteve më pas një njësie sigurie brenda Ministrisë së Mbrojtjes. Ekzistenca e kësaj njësie nuk u zbulua për më shumë se tri dekada, kur doli në dritën e diellit nën emrin Lakam, një akronim për Lishka le-Kishrei Mada, Zyra e Komunikimit Shkencor. Qe pikërisht Lakam, me Eitan si shefin e saj në mesin e viteve Tetëdhjetë, që menaxhoi Pollard dhe shkaktoi tension të jashtëzakonshëm me aleatin jetik të Izraelit, Amerikën.
Një shërbim inteligjence të jashtme: Spiunazhi jashtë Izraelit do të ishte në duart e Departamentit Politik të Ministrisë së Jashtme. Dy vjet më pas, në 1951, ai do të transformohej në Mossad, nën drejtimin e Reuven Shiloah. Një njeri që i ruante sekretet për nga natyra, ai caktoi prioritetet që u bënë tipari dallues jetëgjatë i inteligjencës izraeliane. Shiloah dekretoi që Mossad do të duhej të vendoste operativë në vendet arabe dhe se agjencitë izraeliane kishin detyrim që të shërbenin si mbrojtës hebreo – sionistë të njerëzve të tyre anembanë botës. Gjithashtu Shiloah këmbënguli në zhvillimin e teknologjisë moderne, duke qëndruar në të njëjtin hap me më të fundit e metodave të spiunazhit nëpërmjet ruajtjes së lidhjeve me agjencitë mike në Europë dhe në Shtetet e Bashkuara.
Një shërbim emigracioni klandestin: Ha-Mossad le-Aliyah Bet, “Instituti për Aliyah B”, do të vazhdonte rolin e tij nga periudha përpara pavarësisë së Izraelit. Pavarësisht fjalës Mossad në emrin e tij, ky institut nuk qe aspak pjesë e agjencisë së famshme të spiunazhit të jashtëm.
Në fillimet e viteve Pesëdhjetë, Aliyah B do të shpërbëhej në një proces kontradiktor që i pa të ndara disa prej funksioneve të tij: disa për një njësi të quajtur Bitzur brenda Mossad-it të ri dhe disa për një agjenci të re të quajtur Nativ.
Në vitet e para të tij, komuniteti embrional i inteligjencës qe i paaftë. Kjo përfshin rastin e vetëm në të cilën një i dyshuar izraelian u dënua qëllimisht me vdekje dhe kjo ndodhi tamam në ditët në të cilën qenë organizuar linjat vepruese e komunitetit të inteligjencës: 30 qershor 1948.
Sipas udhëzimeve të shefit të inteligjencës ushtarake Be’eri, Kapiteni Meir Toubiansky u akuzua se po spiunonte për britanikët dhe jordanezët. Pa asnjë avokat apo konsiderim real të mohimeve të tij, Toubiansky u ekzekutua nga një skuadër pushkatimi. Tri oficerë inteligjence qenë prokurorët, gjykatësit dhe ekzekutuesit.
Do të duheshin pak vite deri kur Ben-Gurion ta pranonte padrejtësinë, duke e rehabilituar reputacionin e Toubiansky dhe duke e kompensuar familjen e tij.
Paaftësitë më të mëdha të kësaj periudhe të hershme përfshinin gjithashtu një episod absurd në të cilin spiunët e Izraelit bënë grevë. Në atë që quajt Revolta e Spiunëve, punonjësit e Departamentit Politik të Ministrisë së Jashtme refuzuan që të lëviznin në Mossad-in e ri të Reuven Shiloah.
Me mbështetjen e plotë të Kryeministrit, Shiloah u përgjigj me riorganizimin e funksioneve të inteligjencës për të përjashtuar profesionistët e Ministrisë së Jashtme. Emërimet speciale u bënë qëllimi i vetëm i Aman-it, që krijoi shpejt një njësi sekrete ushtarake për të vendosur agjentë në vendet arabe.
Megjithatë, në më pak se dy vjet, u bë e qartë se Shiloah, megjithëse brilant, nuk ishte i prerë për të qenë administrator. Në shtator të 1952 ai u zëvendësua nga Harel, i cili kishte qenë goxha i zënë me detyrat e tij e sigurisë së brendshme.
Etika e punës dhe integriteti moral i Harel e kishin impresionuar Kryeministrin, i cili besonte se kishte gjetur njeriun e duhur për një detyrë akoma jo të kuptuar plotësisht. Duke pasur përgjegjësi për Shin Bet brenda vendit dhe Mossad jashtë tij, Harel u bë shefi suprem i inteligjencës izraeliane.
Ai mbante një titull unik: Memuneh, “Njeriu Përgjegjës” i komunitetit të inteligjencës. Megjithëse Amos Manor u bë kreu titullar i Shin Bet, ai përkulej përpara vjetërsisë së Harel.
Në shpërblim, Memuneh shfaqi besnikëri të pakushtëzuar dhe ra dakord që të merrte përsipër pothuajse gjithçka për qeverinë. Në të vërtetë, me kërkesën e Ben-Gurion, kjo përfshinte përdorimin e agjencive të inteligjencës si mjete politike për partinë në pushtet Mapai. Ndërsa etërit themelues të Izraelit besonin tek demokracia, ata kishin gjithashtu zakonin e palëkundur e identifikimit të interesave politike të tyre me ato të shtetit.
Vendi vetëm sapo e fillonte marshimin e tij të gjatë larg nga zakonet klandestine e nëndheut hebre që luftonte për pavarësi. Midis shumicës së gjerë të izraelianëve, partia Mapai ishte praktikisht sinonim me shteti. Sigurisht që ajo kontrollonte shumicën e institucioneve të tij: fabrikat industriale, sindikatat, hierarkinë ushtarake dhe komunitetin e inteligjencës.
Harel ishte i lumtur t’i shërbente partisë në pushtet, por disa prej operativëve të tij ishin ngurrues në zbatimin e udhëzimeve dukshëm të çuditshëm. Një ditë do të ishin duke luftuar kontrabandistët e tregut të zi; në një tjetër do të përpiqeshin që të gjenin dhe arrestonin subversivë dhe pastaj do t’i bashkoheshin oficerëve të inteligjencës ushtarake të Aman-it në hapjen e mijërave letrave nga jashtë, duke shpresuar që të kapnin para kontrabandë.
Në kërkimin për subversion, Ben-Gurion dhe Mapai i tij morën një qëndrim të thjeshtë bazuar në besimin se “ata që nuk janë me ne janë kundër nesh”. Kështu, Harel urdhëroi operativët e Shin Bet që të infiltronin partitë e tjera politike të Izraelit. Shumë prej tyre as nuk e çanë kokën se po bënin një gjë të tillë.
Harel po vepronte më shumë si një polici sekrete e stilit sovjetik më shumë sesa një agjenci inteligjence profesioniste në një shtet demokratik. Ai spiunonte partitë e krahut të djathtë, fanatikët fetarë dhe vendoste mikrofonë në zyrat e drejtuesve të një partie të krahut të djathtë. Ai i interpretonte mosmarrëveshjet politike, nganjëherë të nxehta, si subversive dhe të rrezikshme për shtetin.
Manor, që kish qenë në Izrael prej vetëm pak vitesh dhe fliste hebraisht me theksin e Hungarisë ku kish lindur, u përshtat më shumë me vlerat e një vendi të lirë, ai i urdhëroi agjentët e Shin Bet që të ndalonin spiunimin e entiteteve politike dhe shkatërroi arkivat e thashethemeve dhe informacioneve të tjera rreth kundërshtarëve të Ben-Gurion.
U desh pak kohë, por vazhdoi që ta bëjë Shin Bet shumë më profesionist. Agjencia u bë e aftë në zbulimin e tradhtisë si nga izraelianët, ashtu dhe nga spiunët e huaj të vendosur brenda shoqërisë izraeliane.
Arritja më e madhe e Harel erdhi si një rrjedhojë e papritur e spiunazhit nga ana e izraelianëve brenda më të madhit të vendeve fqinje arabe, Egjiptit. Aksionet e Aman qenë larg nga të lavdishmet dhe dështuan që ta destabilizojnë tokën e piramidave.
Në verën e 1954, një pjesë jashtëzakonisht sekrete e inteligjencës ushtarake e specializuar në sabotazh, Unit 131, nisi një seri misionesh në Egjipt që izraelianët më pas do ta quanin Esek Bish: Rotten Affair.
Në zemër të tyre ishte një përpjekje për të futur një pykë midis Shteteve të Bashkuara, Britanisë e Francës nga njëra anë dhe Egjiptit, i udhëhequr nga Presidenti karizmatik Gamal Abdel Nasser nga ana tjetër. Izraeli vendosi që të vendosë bomba anembanë Egjiptit në një përpjekje për ta bërë vendin që të dukej si një partner i paqëndrueshëm dhe jo i besueshëm për Perëndimin. Izraeli shpresonte që të provokonte Britaninë në rimendimin e vendimit të saj për t’i tërhequr forcat nga Kanali i Suezit.
Unit 131 rekrutoi studentë hebrenj egjiptianë idealistë që donin të ndihmonin Izraelin dhe që shpresonin të vendoseshin atje një ditë. Ata qenë udhëzuar që të përdornin bomba të bëra vetë për të sulmuar institucionet amerikane dhe britanike në Egjipt. Aman e quajti këtë Operation Susannah. Të rinjtë egjiptianë qenë të paaftë dhe, duke rënë si dominotë, ata u arrestuan shumë shpejt njëri pas tjetrit. Izraeli nuk pranoi asnjë përgjegjësi. Dy prej tyre u varën dhe disave ju dhanë burgime të gjata.
Me një ndjenjë të fortë për mosbesnikërinë, Harel dyshoi fuqishëm se rrjeti qe tradhtuar nga kryeoperativi i Aman, Avri El-Ad. Harel ndoqi instinktet e tij dhe gjeti se El-Ad po fshihej në Gjermani. Ekipi operacional i përbashkët Mossad – Shin Bet hyri në veprim, duke udhëtuar në vendndodhjen e El-Ad dhe duke e joshur që të kthehej në Izrael.
El-Ad refuzoi ta pranonte se i kish tradhtuar hebrenjtë egjiptianë dhe, në të vërtetë, nuk kishte asnjë provë për të. Kështu, në një gjyq izraelian që kërkonte fshehtësi totale, ai u dënua pse kish kontakte të paautorizuara me inteligjencën egjiptiane dhe u dënua me 10 vjet burg.
Një tjetër kapje e rëndësishme spiuni nga Harel qe Ze’ev Avni. Ai kishte ardhur nga Zvicra gjatë luftës së pavarësisë në 1948 dhe kishte arritur të gjente punë në Ministrinë e Jashtme me lehtësi të pabesueshme.
Në mesin e viteve Pesëdhjetë, Avni ishte emëruar në ambasadën izraeliane në Beograd. Atje, ai i shkaktoi dëm të madh sigurisë kombëtare nga mbledhja e të gjitha kodeve të përdorura nga Ministria e Jashtme dhe dhënia e tyre KGB-së.
Punëdhënësit e tij nuk e dinin se Avni ishte një agjent i stërvitur i KGB-së, që u shërbente padronëve të tij në Moskë për shkak të besimit të tij në vëllazërinë komuniste mbarëbotërore. Edhe Mossad nuk kishte dijeni lidhur me këtë fakt. Në fakt, ai e përdorte Avni në mënyrë të herëpashershme për të rekrutuar jugosllavë dhe të huaj në Beograd për të bërë spiunazh për Izraelin. Më pas Avni filloi t’i nxiste shefat e Mossad që ta transferonin jashtë Ministrisë së Jashtme në mënyrë që të punonte në spiunazh me kohë të plotë.
Duke i mbikëqyrur dosjet e personelit me instinktet e tij të kundërspiunazhit të mprehura mjaft mirë, Harel gjeti arsye ta dyshonte Avni dhe entuziazmin e tij për të punuar jashtë orarit.
Qartazi, mënyra më e mirë për ta sjellë Avni në Tel Aviv ishte që të pretendohej se i ofrohej një punë në Mossad. Në prill të 1956, aspak në dijeni se ishte në bela, Avni fluturoi drejt atdheut dhe u arrestua nga Shin Bet i Harel dhe i Manor. I marrë në pyetje, komunisti i përkushtuar fillimisht refuzoi të bashkëpunonte. Shin Bet nuk kishte asnjë provë kundër tij, kështu që i duhej një pohim prej tij.
Si lëvizje përfundimtare të dëshpëruar, Manor i tregoi të dyshuarit artikuj rreth një fjalimi sekret të mbajtur nga lideri sovjetik Nikita Khrushchev. Avni nuk e dinte se teksti origjinal ishte siguruar vetëm disa ditë më parë, nga njerëzit e Manor në Evropën Lindore, një goditje inteligjence që e mrekulloi CIA-n. Fjalimi zbulonte shumë prej tmerreve të diktaturës së Stalinit, mjaftueshëm sa të trondiste marksistët më të zjarrtë.
Në fund, fjalimi i Khrushchev e theu Avni. Hetuesve të Shin Bet nuk u mbeti gjë tjetër veçse të habiteshin nga zhgënjimi i menjëhershëm i tij ndaj komunizmit sovjetik. Ai rrëfeu gjithçka rreth karrierës së tij si agjent i KGB-së dhe përmendi emrat e kontakteve të tij, një “debriefing” që izraelianët e gjetën mjaft të dobishëm. Tani, Harel mësoi se rusët po përpiqeshin të fusnin spiunë në shtetin hebre. Avni qe aq bashkëpunues sa që pasi u dënua me 15 vjet burg, u vendos si informator i Shin Bet në një qeli me të dyshuar të tjerë si tradhtarë.
Dukshëm që Harel po ndeshej me qenie njerëzore tejet të pazakonta, miq dhe armiq. Midis stafit të inteligjencës së tij, ai bëri maksimumin për të frymëzuar krenari të qenin në një vëllazëri ekskluzive. “Ju jeni krijesa të rralla në një xhungël të egër”, u komentonte vartësve të tij.
Duke qenë krejtësisht njerëzore, ata e shijonin lavdërimin e thënë në mënyrë të çuditshme. Sigurisht që nuk qenë në lojën e spiunazhit për para. Rrogat e paguara punonjësve të Shin Bet dhe Mossad qenë në linjë me ato të paguara nëpunësve publikë të thjeshtë në Izrael – të ulëta sipas standardeve perëndimore, por ato dyfishoheshin për operativë në shërbim të jashtëm. Puna ishte kërkuese, e rrezikshme dhe orari i pakufizuar. Më së paku, Harel mund të siguronte që operativët e tij ta shikonin veten si specie të mbrojtura.
Gjithashtu, agjentët e tij e dinin se udhëtimet jashtë vendit, një luks i rrallë në ato ditë për izraelianët, qenë midis bene fiteve plus të punës së tyre. Ata që punonin në degën mbështetëse, jo normalisht në terren, qenë gjithashtu të kualifikuar për ta gëzuar këtë benefit. Herë pas here, teknikë, mekanikë dhe sekretarë dërgoheshin jashtë me misione që nuk kërkonin ndonjë kualifikim specifik, si për shembull të vepronin si korrierë apo për roje.
Në shpërblim, Harel kërkonte besnikëri totale dhe përkushtim të mëtejshëm ndaj detyrave. Vetë Hareli ishte shembull: puno, mos harxho. Në vend të hoteleve të kushtueshme apo ngrënieve në restorante luksoze, ai do të zgjidhte alternativa më të lira dhe më asketike, edhe teksa udhëtonte shpesh në Europë, Shtetet e Bashkuara dhe Amerikë të Jugut.
Mëkati më i keq ishte të gënjeje. “Ata na stërvisin që të gënjejmë, të vjedhim dhe të fabrikojmë skema kundër armiqve tanë”, shpjegon një operativ i lartë në Mossad, “por ne nuk mund t’i lejojmë këto gjëra që të na korruptojnë. Ne jemi të detyruar që të shikojmë në to në mënyrë që standardet tona morale të mbesin të larta”./Bota.al
Share/Bookmark
       
   

Maqedonia priste se Greqia do të fundosej ekonomikisht

Maqedonia priste se Greqia do të fundosej ekonomikisht, që pastaj kjo të mund t’i thoshte se emrin nuk do ta ndërrojë kurrë, sepse ai që një gjë të tillë me ngulm po e kërkon, së shpejti do të bëhet kufomë e shëmtuar. Fatkeqësisht për mendësinë e shtetit tonë, tani dëgjuam se Greqia i shpëtoi tronditjeve ekonomike dhe se pritet së shpejti të forcohet mirë dhe dendur. Maqedonia duke e pritur një gjë të tillë, harroi se vetë është duke shkuar drejt fundosjes. Në Maqedoni, anijën ekonomike e fundosën politikanët ekonomist, të cilët sot e kësaj nate po merren me histori. Kësaj pune kështu i thonë: “Pritë gomar se del bar. Bari u tha gomari ngordha tha”!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Jemi ata që ishim!

Jemi ata që ishim! Ishim ata që nuk duhej të ishim, por jemi të tillë çfarë jemi, ndaj lus Zotin të bëhemi njerëz më të mirë dhe më punëtor

Deshëm apo nuk deshëm, historia jonë përmes personaliteteve tona, dëshmon se dukshëm është e lidhur me serbet. Ahmet Zogu u rikthye në Shqipëri me ndihmën e serbëve. Esat Pasha në një peridhë të caktuar kohore bashkëpunoi me serbet. Miladin Popoviqi dhe Dushan Mugosha qenë dy figura kyçe që e ndihmuan Enver Hoxhën në themelimin e Partisë Komuniste. Llahtaria e Tivarit ishte njëra prej këtyre peshqesheve që Enverit atë kohë ia bën miqtë e tij serb. Sali Berisha në kohën kur bota i kishte vërë embargo Serbisë, ai e kishte furnizuar me gjëra që asaj i duheshin. Huligani Ivan Bogdanov pamë se me krenari e bartte një tatuazhë në krahun e tij të majtë me figurën e Skendërbeut. Edi Rama ia kishte dhënë çelësin në shenjë nderimi Goran Bregoviqit, njeriut që i kishte kënduar në mënyrën sipërore hegjemonisë serbe, mbase ishte edhe shok i ngushtë i Radovan Karagjiqit dhe i cili në vitin 2006 nuk guxonte të kthehej në Sarajevë që ishte vendlindja e tij.

Pastaj vetë vizita e Ramës në Beograd ishte edhe një sihariq përpara botës se Serbia ka filluar të përmirësohej dhe se me Serbinë duhet të lidhim ura bashkëpunimi, edhe pse ajo një gjë të tillë nuk e meriton, ngaqë nuk e njeh dhe as që dëshiron ta njeh fajësinë e saj kundrejtë Kosovës.

E pra të nderuar lexues, unë nuk jam historian, por këto janë fakte që mund të analizohen prej atij që të paktën di shkrim dhe lexim. Të tillë jemi. Unë nuk pendohem assesi që jam pjesë e këtij populli, por asnjëherë nuk fluturoj në prani të erës së rreme të llojit të nacionalizmit që elitat tona e kanë përqafuar, por vetëm përpiqem ta kuptoj faktin se kush ishim dhe pse kështu jemi siç jemi. Për ta parë me shumë ngjyra këtë panoramë, fillimisht duhet të zhvishemi prej gjitha ideologjive të shumta, ideologji këto që ditën t’i prodhojnë vetëm kokat e tiranëve.



Burimi:Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Populli ka të drejtë t’i kritikojë ashpër politikanët

Populli ka të drejtë t’i kritikojë ashpër politikanët, sepse si rrjedhojë e besimit të popullit politikanët zotërojnë pushtetin apo opozitën, ndërsa politikanët nuk kanë fare të drejtë t’i kritikojnë pjesëtarët e popullit, ngase politikanët nuk e zgjodhën popullin, nuk i dhanë asnjëfarë mandati popullit që të jetë apo të mos jetë popull, pavarësisht mëtimeve të herëpasherëshme të politikanëve për ta zhbërë edhe popullin si popull.

Populli mund të vritet me ndonjë lloj bombe, por të zhbëhet as që bëhet fjalë!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Një intelektual i mirëfilltë

Një intelektual i mirëfilltë do t’i përgëzonte prijësit politik në punë të mira dhe do t’i kritikonte ata për veprat e tyre të këqija. Natyrisht, nuk ka lider në botë që nuk i ka këto dy anë. Rrjedhimisht, më vjen keq për disa intelektual që mezi presin të gabojë diçka Edi Rama që pastaj ta kritikojnë ashpër dhe në anën tjetër kurrë nuk e përgëzojnë për ndonjë punë të mirë. Po ashtu më vjen keq edhe për ata që mezi presin ta veprojë ndonjë gjest të mirë Edi Rama që pastaj ta ngrisin në qiell me tufë lavdesh dhe në anën tjetër kurrë nuk e thanë asnjë kritikë për të bëmat e tij të këqija. Njëlloj më vjen keq edhe për ata që kështu veprojnë me Sali Berishën. Megjithëkëtë, unë kam të drejtë të vij në përfundim se ky apo ai përfundimisht është njeri i keq, edhe pse në peshoren e tij rëndon ndonjë vepër e mirë. Unë kam të drejtë të mendoj kështu, por mund të mos jetë vlerësimi im i saktë. Saktë gjykon vetëm Llogarimarrësi!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Nëse me shekullarizëm kuptojmë ndarjen e fesë prej shtetit

Nëse me shekullarizëm kuptojmë ndarjen e fesë prej shtetit (ndarje e trupit prej shpirtit që kjo është e barabartë me vdekje, edhe pse feja është edhe trup), atëherë duhet që edhe shteti të mos përzihet në punë fesë. Parimisht, secilit punëtor dhe punonjës përgjatë punës i njihet e drejta për pushim të shkurtër dhe të gjatë. Në këtë pushim unë mund të bëj ç’të dua, përderisa nuk cenohet vërtetë dikush prej veprës sime. Unë mund të bëj përkulje (pompa) në këtë kohë, por unë mund edhe mund t’i përulem Krijuesit tim. Pamendësisht, në FSK falja e namazit bëhet e dënueshme! Në këtë lloj mendësie të mbrapshtë, mund të bësh gjithçka, pos ta adhurosh në kohë pushimi Zotin Lavdiplotë. Ndonëse i shkon për shtati një Kosove gjer në fyt me krim dhe me korrupsion kjo këmishë e zezë, që me gjasë paskësh lindur e vdekur!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Më se e natyrshme është që të krenohemi me vizitën e z. Ramës në Luginë të Preshevës

Më se e natyrshme është që të krenohemi me vizitën e z. Ramës në Luginë të Preshevës dhe me mikpritjen e atjeshme nga ana e vëllezërve tanë preshevarë. Ndërsa pas kësaj krenarie të kuptueshme, duhet edhe një gjë ta kuptojmë. Serbia nikoqire përmes mysafirit të saj zyrtar, do të shihet me imazh më të larë përpara botës. Në panoramën e saj bota do të sheh më pak gjak dhe shumë më shumë gjelbërim dhe ujë të kulluar, për të cilën mendoj se z. Kurti nuk do të pajtohej, sepse ajo ende është "xhunub" ndaj Kosovës. Prandaj, duhet theksuar se përgjatë kësaj vizite kanë fituar shumë edhe serbët, përpos atyre që janë mësuar ta luajnë rolin e viktimave duke pasur për qëllim fitimin e ndonjë gjësendi. Madje me këtë vizitë është hapur dera e Shqipërisë ndaj Serbisë për një pritje të ngjashme, mbase edhe për ndonjë bashkëpunim të mëtutjeshëm.



Burimi:Iljasa Salihu
 



Share/Bookmark
       
   

Nuk ka nevojë të shenjtërohet qeveria

Nuk ka nevojë të shenjtërohet qeveria, sepse kjo nuk mund të bëhet edhe po u çua e tërë bota në këmbë. Mjafton të hiqen djajt njerëz që e kanë vërshuar qeverinë, ata që shkatërruan shumëçka të shenjtë. Me gjasë është shpifje e mediave maqedonase se gjoja edhe një hoxhë do të bëheshka pjesë e kësaj parrugësie. Secili që mund të bëjë diç të tillë, gjithçka mund të jetë, por hoxhë assesi. Shpresojmë që ky njoftim të jetë vetëm një humor dhe asgjë tjetër!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

E keqja mund të luftohet përmes mënyra të ndryshme dhe të shumta

E keqja mund të luftohet përmes mënyra të ndryshme dhe të shumta. Ndërsa unë si më të zëshmën për t’u zënë dhe kacafytur me të keqen, pa ndonjë ngurrim e kam zgjedhur shkrimin, përmes të cilit përpiqem ta luftoj të keqen. Prandaj, edhe nuk brengosem kur protagonistët e së keqes shprehin urrejtje ndaj asaj që unë shkruaj. Ata kanë të drejtë; sulmohen, ndaj edhe duhet të vetëmbrohen me disa kundërsulme të padinjitetshme, edhe pse po të mos ishin veprimet e tyre, ndoshta shkrimtarët do të merreshin vetëm me folklorizëm.

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Follow your dreams, always be yourself

Follow your dreams, always be yourself, never be afraid to show the real you and have fun; Always live in the present.
Victoria Azarenka
Share/Bookmark
       
   

Lutja është...

Lutja është armik i sprovës, e shtynë, e largon, e pengon, e ngritë ose e pakëson nëse bie. Pra, lutja është arma e besimtarit".
Imam Ibën Kajimi


Burimi: Hoxhë Bekir Halimi

Share/Bookmark
       
   

Poezi për kukullën - Kukulla ime

Kukulla Ime

Unë e kam një kukull,
Kukull Bukuroshe
Emrin unë ja vura,
Kukull sykaltroshe.

I ka sytë e kaltër,
Flokët kaçurrele
Unë shpesh e thërras,
Kukulla ime lele

Për çdo ditë e laj,
dhe e vë në gjumë
kur e vë në djep
i kendoj ninulla,
Mami mi ka qepur
një fustan me pulla.

Kukulla ime lele
Kukull kaçurrele

Share/Bookmark
       
   

Mbi tregimin "KUKULLA TE NGRIRA" të Robert Martikos

Astrit Lulushi

Janë këto Kukulla, megjithëse të ngrira, që nxisin mendimin dhe i japin jetë vështrimit duke e bërë atë sa të thellë edhe të mprehtë. Eshtë fjala për katër kukulla, si katër stinët, secila me bukuri të vecantë. Nëpermjet tregimit, plot kthesa të papritura në një rrugë rrethanash të rastit, si në ekran me imazhe të krijuara nga fuqia e fjalës, Robert Martiko e shpie lexuesin në një kohë tjetër me bëma që nuk zhbëhen, vite që nuk kthehen, të humbura por jo pa gjurmë. “M’u desh pothuajse një jetë e tërë për ta kuptuar këtë!”, thotë Martiko, ndërsa tregon, në vetën e parë, e me pak shpresë, nga shtrati i një spitali.


Kukullat e tregimit, që e bëjnë Martikon të flasë, apo ai i vë në shërbim të tregimit, janë vajza-kukulla jo robotike, jo me kurdisje, por të ngrira, si ato që kishte ëndërruar të luante në fëmijërinë tij, por nuk e kishin lënë, jo sepse ishte djalë.

Personazhi, emigrant, është punësuar në një familje të pasur suedeze, ku ai pësoi edhe  zhgënjimin e parë të jetës në perëndim kur u njoh me njerëz fisnikë. Ky ishte një dy here zhgënjim, pozitiv, pas një jete mes gënjeshtrave.

Krishtlindjet po afronin dhe cifti Swedberg, kishte përgatitur surprizat e radhës për fëmijët e vet, e njerëzit e tjerë e të ftuarit e shumtë. Cfarë ishin ato?

“…u duk se sekreti i çiftit Swedberg do të merrej vesh qysh më parë”, thotë personazhi i tregimit, duke përmendur më parë se Swedberg është personi që e kishte punësuar dhe e kishte ndihmuar, “..derisa u sëmura përsëri. Ndërkohë, ai nuk harronte të më ftonte në çdo festë që bënte familja e tij. Aq sa tani unë ndihem në gjirin e saj si njeri i tyre”. Ata nuk mbanin më sekrete.

Kukullat vinin nga vende të largët si Tahiti, Hawai Japonia, “mbasi për europianët joshja prej këtyre femrave ekzotike, me një bukuri aq të rrallë, ka qenë përherë tepër e madhe…deri me rënien së Murit..kur këtyre emrave filluan t’u shtoheshin edhe ato të disa vendeve që dikur gjendeshin mbas Perdes së Hekurt.”, ku më parë mendohej se nga mungesat ushqimore e varfëria, bukuria ishte shuar.

Kukullat mbërritën me kamjon: “duke u larguar, shoferi nuk harroi të më merrte firmën. Ndërkohë unë i kërkova atij të shtonte në faturën e agjencisë së transportit shënimin: llogaria u shlye. Ja një mosbesim i tepruar,...ndoshta një atavizëm lindor! dhe si për të shlyer gabimin i zgjat shoferit 10 euro, për të pirë një kafe”. Eshtë ndjenja që njeriu provon kur arrinë të njoh vetëveten.

Dhe aty ku një surprizë merr fund, tjetra fillon, sepse ndërsa harrohesh pas leximit, Martiko, magjishëm i shndërron fjalët në imazhe: “Ishin katër kuti të mëdha prej druri të lustruar, me ngjyrë të kuqërreme, në të cilat disa etiketa prej letre të plastifikuar ngjyrë rozë thoshnin se në secilën prej tyre gjendej e mbyllur një vajzë e re...”.

Por në këtë mjedis miqësor, në prag feste, një gjë sikur nuk shkonte: “prania e ftohtë si e ngrirë  e një inxhinieri arkitekt, disi të pakomunikueshëm dhe snob, më turbullonte lehtë”. Në jetë ai ishte ndeshur shpesh me njerëz të tille, dhe dinte nga t’i hidhte sytë, për të dalë nga keqardhja që ndjente, jo për veten; “..u ngroha diçka në vijim vetëm kur mendova se, në fund të fundit, qëndrimi i tij ishte diçka që i bezdiste edhe të tjerët”.

Kukulla e parë, ishte aziatike, e dyta më e bukur se e para, por çuditërisht tepër e zbehtë. Dhe Martiko me prozën e tij poetike vazhdon: “Nën një lloj bukurie me tipare klasike, dallohej diçka fëminore, tretur në një pamje serioze…diçka si një vel trishtimi, shkaktuar si prej një gabimi, që edhe në gjumë shpërndan qetësisht helmin e tij”.

Dhe kukulla sado e ngrirë, “Ishte një bukuri e rrallë, delikate, prekëse dhe njëkohësisht tragjike. Ndieva fatalitetin…në formën e asaj dorës së pamëshirshme të shkëputur nga pjesët e tjera të trupit, të më shtrëngonte më mizorisht në fyt”.

Në këtë gjendje iu afrua kukullës së tretë. “më shfaqej në kokë mendimi se këtë kukull unë e njihja qysh më parë në një vend..ku lodrat e paka prej druri i mbanin të mbyllura me çelës. Na i jepnin vetëm kur ca inspektorë seriozë u vinin mësueseve për kontroll. Por ata pothuajse nuk vinin kurrë..”.

Kur hapi kutinë dhe pa kukullën e katërt, ai ndjehu t’i përforcohej era misterioze “e një fëmjërie të largët, kënga e mistershme e bulkthit netëve të vakta të verës…sëbashku me kujtime të turbullta njerëzish pothuaj të harruar, dashuri të vjetra të mjegulluara, më tepër platonike, të parealizuara….Çudi! Ndiej të mos më ndahet nga thellësitë e shpirtit edhe ajo pjesa e bukur, e ëmbël e ca njerëzve të ndershëm, të brishtë, të lëne pas dore, që kam patur fatin të
njoh në Shqipëri”.

Tregimi i Martikos vazhdon edhe më tej, duke krijuar atë ndjesinë që lë prerja e shpejtë, e befasishme dhe e thellë, që aty-për-aty e bën dhembjen të mos ndjehet. A është kjo ndjenje që njeriu provon kur jeta i afrohet rrethit të saj te plotë? Kështu edhe në tregim, dhembja vjen pas gjithë mbresave të tjera: “Me interesimin e zotit Olaf (Swedberg) tani ndodhem i shtruar këtu në Sahlgrenska, ku mjekët përpiqen të më shërojnë prej një sëmundje të vjetër në mëlçi. Do të më
mbajnë këtu edhe nja dy-tri ditë. Për shërimin tim thuhet se nuk kanë më shpresë”, megjithese mes miqve e njerëzve të mirë, për të cilët i kishin thënë se duhej t’i urrente, ndërsa tani i admironte dhe shprehjen "klasë borgjeze" prej kohësh e kishte fshirë nga fjalori.

Share/Bookmark
       
   

Mendësia e shumicës së shqiptarëve të Maqedonisë

Mendësia e shumicës së shqiptarëve të Maqedonisë, zbërthyer në vargje është kjo: “Unë e dua ndryshimin, por nuk dua të jem pjesë e ndryshimit. E dua të mirën, por le ta arrijë atë dikush tjetër dhe jo unë. E dua drejtësinë, por frikësohem t’i kritikoj të padrejtit. E dua një grua, por nuk dua të martohem. Fëmijët e vëllait i dua shumë, por në kohën e gjumit nuk dua të mbesë pa gjumë. Le të shkojnë te prindërit e tyre. Paratë i dua shumë, por shumë më vjen mërzi për të punuar. Njerëzit e mirë i dua shumë, por ja që po duhet t’i duartrokas njerëzve të këqinj. Fuqishëm besoj se rrësku është në dorë të Zotit, por ja që ende nuk po guxoj t’i mohoj urdhëresat e nënës parti, sepse do të mbetem pa koren e bukës”!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Lirimi i përkohshëm i kasap kriminelit, Sheshelit

Lirimi i përkohshëm i kasap kriminelit, Sheshelit, është vetëm një argument më shumë se në këtë botë nuk kemi drejtësi, por vetëm mëtim për drejtësi. Unë që jam besimtar e kam lehtë; fundja nëse i shpëton gjykimin në këtë botë, amshimit assesi nuk do t’i shpëtojë! Më dhimbsen ata që mendojnë se gjithçka do të fillojë dhe do të mbarojë në këtë botë; nuk do të mbetet asgjë për në atë botë. Në sajë të kësaj bindje të gabuar, kryekasapi i Ballkanit, Milloshoviçi dhe vagonët e tij, më së lehti paskan shpëtuar, ngaqë assesi nuk arritën të dënohen krahas llahtarisë që e kishin krijuar. Fëmija që u masakrua ende pa lindur mirë, do të kërkon llogari patjetër, meqë në këtë botë nuk e mbërriti një gjë të tillë. Ai nuk e pa vrasësin, as që e njohu, por një ditë patjetër se do të njihen dhe do të sqarohen gjer e gjatë mes veti, përndryshe çdo kuptim dhe logjikë për gjithçka duhet të rrënohet. Falë Zotit, që nuk përfundon asgjë me përfundimin e jetës sonë në këtë botë!



Burimi:Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Sa e lëshuen fluturaken në kometë andej

Sa e lëshuen fluturaken në kometë andej, do me plasë edhe një luftë botënore këndej. Eh, njerëzimi edhe prioritetet... Fisnik Ismaili
Share/Bookmark
       
   

“Zazen” - Ag Apolloni - Analiza (komenti)



Novela “Zazen” nga Ag APOLLONI, trajton fatin e një të riu kosovar që pasi mbaron studimet, kthehet në vendlindje, por ky kthim bëhet tragjik për të, pasi që ai si shkollar shpërfillet nga komuna, keqkuptohet nga katundi, shpallet i çmendur nga familja.

"Zazen" ndërlidh një shumësi temash: sociale, filozofike, politike, nacionale, religjioze etj.

“Zazen” rrëfen ankthin dhe jetën tragjikomike të Zen Zabelit, i cili ka shumë ide, pak kërkesa e aspak mundësi.

Ag Apolloni analiza zazen, analiza letrare, analiza shqip, komente shqip
Share/Bookmark
       
   

Gjeje dikë që i...

Gjeje dikë që i vlerëson edhe të metat tuaja, sepse gjërat e mira i pëlqejnë të gjithë.
Share/Bookmark
       
   

Dyert e fatit edhe mund të të hapen, por...

Dyert e fatit edhe mund të të hapen, por, për çdo rast, merre sakicën me vete!
Nga novela "Zazen"
Share/Bookmark
       
   

Muri i Berlinit - Poezi nga Bardh Frangu



Si të vij deri tek ti në këtë festë të madhe
Jam i rrethuar nga katër mure
Mur letre
Mur dheu
Mur ajri
Mur uji
Jam në karantinë si anëtar i një popull të zgjebosur
Ku na trajtojnë ata që protestuan kundër rrënimit tënd
Ata që kanë koka prej tullash
O si të vij deri tek ti
Trenin e vijës Athinë-Mynhen e kanë shitur për skrap
Është i rrezikshëm kalimi ilegal i kufirit
E
Nëpër zyra të ambasadave të huaja
Të shohin vetëm si mut
Të shohin të denjë për të plehëruar tokat e Evropës
Sa kisha dashur në këto çaste
Të kisha pranë dallëndyshen e Filip Shirokës
Ta lusja për një porosi të thjeshtë
Që në Berlin të shpie klithmën time
Në rrotë të samës ju që festoni dhe vazhdoni të krijoni mure

Share/Bookmark
       
   

AFORIZMA PER FEMRAT


Po deshe të hakmerresh kundër një gruaje, lëvdo në sytë e saj një grua tjetër.
Frashëri
Femra është mbretëreshë e botës, por skllave e dëshirave.
Balzaku
Kërko femrën që të pëlqen ty, e jo të tjerëve.
Rumune
Ekzistojnë vetëm dy lloje femrash: ato që flasin gjithmonë dhe ato që nuk heshtin kurrë.
Uajldi
Te femra gjithçka është zemër, bile edhe koka.
Rihteri
S'ka njeri që gruas së vet i duket i mençur.
A.Dode
T'ia besosh fshehtësinë gruas është njësoj si t'i fshehësh të hollat nën xham.
Publie Sir
Topat në luftë e femrat në shtëpi gjithmonë thonë fjalën e fundit.
DeGoli
Ata që gjithmonë flasin mirë për femrat, nuk i njohin mirë. Ata që gjithmonë flasin keq për ato, nuk i njohin fare.
Lebruni
Femrat klithin kur e shohin miun, ndërsa qeshin kur shohin ujkun.
Montenji
Kur është fjala për femra, gjëja më e rrezikshme është se s'mund të jetohet me to, por as pa ato.
Bajroni
Ajo që na tërheq te femra, rrallë edhe na lidh me të.
Kolinsi
Gratë duhet të jenë të dashuruara, në qoftë se duan të mbesin të bukura.
Bajeri
Asnjë grua, që kur ekziston bota, nuk është martuar në heshtje.
Konfuç
Po të kishim pritur të takojmë gruan ideale, do të kishim kaluar tërë shekullin në pritje.
Pitigrili
Heshtja është ari i vetëm që kanë femrat.
Volteri
Ekziston vetëm një mënyrë që të duhen shumë gra: nga të gjitha të dashurosh vetëm një.
Deveji
Gruaja duhet të jetë lodër, e pastër dhe e lëmuar si guri i çmuar, e ndriçuar me të gjitha virtytet e një bote që ende nuk është këtu.
Niçe
Heshtja dhe modestia janë stolia më e bukur e gruas.
Euripidi
Gruaja është dërdëllisëse dhe gënjeshtare.
Taso
Nuk ka grua që me kohë nuk do të lëshojë pe.
Lili
Femra që dashuron, nuk plaket shpejt.
Gorki
E metë themelore e personalitetit të gruas është mungesa e ndjenjës për drejtësi.
Shopenhaueri
Në mes të po-së dhe jo-së së gruas unë nuk do të guxoja të ngulja as gjilpërën.
Servantesi
Është rrezik i madh të takosh femrën që të kupton plotësisht. Kjo gjithnjë përfundon me martesë.
Uajldi
Femrat nuk ta falin mossuksesin.
Çehovi
Kur flisni me femrën, dëgjoni para së gjithash se ç'ju thotë me sy.
Brezhina
Ai që nuk beson në femrën e vet të vërtetë, këtë e bën nga dyftyrësia.
Fildi
Duhet të ruhemi nga gratë engjëllesha, sepse njeriu në fund gjithmonë martohet me ato dhe shkon drejt e në ferr.
Moriaku
Askush s'flet ashtu si gruaja, gjëra njëkohësisht të çiltërta dhe të thella.
Hygo
Fija e flokut të një gruaje ka më shumë fuqi se gjashtë kuaj.
Shqipe
Gratë asnjëherë nuk e vërejnë atë që ne bëjmë për ato: përherë dallojnë atë që nuk e bëjmë.
Kurtleni
Sikur natyra të kishte krijuar ashtu si e bën moda, femra nuk do të ishte e lumtur.
Lespinase
Vajzat dhe gotat gjithnjë janë në rrezik.
Nesini
Femrës i plaket së pari fytyra,e pastaj zemra.
Mazhuraniqi
Femra e ndershme nuk mund ta pranojë gabimin që nuk e ka bërë.
Gitri
Të gjitha gratë janë gjakpirëse.
Petronie
Gruaja është si qyteti: për ta pushtuar është shumë lehtë, për ta ruajtur është shumë vështirë.
Berto
Stili ka një gjini, gruaja njihet me një fjalë.
Marivo
Ka gra që nuk duan t'u shkaktojnë vuajtje shumë burrave përnjëherë dhe dëshirojnë që këtë t'ia bëjnë vetëm njërit: ato janë gra besnike.
Kapi
Gratë nuk zbukurohen aq shumë për meshkujt, sa kundër grave.
Goldoni
Gruaja e mençur lejon burrin të bëjë atë që i pëlqen asaj.
Ulmani
Gruaja është enigmë, qëllimi i saj është fëmija.
Niçe
Askush nuk e njeh më mirë njeriun se sa gruaja, e clia nuk e do më.
Preveri
Gruaja mbetet pa fjalë vetëm kur puth.
O'Henri
Femra është në gjendje që nga asgjëja të bëjë tri gjëra: kapelën, sallatën dhe skenën bashkëshortore.
Tueni
Femrat mendojnë si mbretërit, se të gjithë u kemi borxh.
Balzaku
Nuk është e rendësishme çfarë thonë gratë, e rendësishme është çfarë heshtin.
Rilke
Vetëm e dhëna se gruaja ma zgjati dorën është epokë në jetën time.
Dostojevski
Merrnie gruan, e cila nuk beson atë që dashuron.
Valeri
Gratë janë paradoksi më i madh në jetën time. Vetëm atëherë kur më largohen, më bëhen miq të mirë.
Runi
Sikur gratë të dinin sa ankohemi për to, shumë më herët do të na braktisin.
Knzani
Gratë, për të cilat dashuria është gjithçka, gjithnjë janë naive.
Zilahu
Në qoftë se sopata nuk pret, mund të farkohet, por në qoftë se gruaja nuk do, asgjë nuk të ndihmon.
Gorki
Sikur femrat të udhëhiqnin botën, ato do t'i flaknin të gjitha armët, përveç gjuhës.
Tuholski
Femra e dashuruar nuk i frikësohet ferrit, por nuk e dëshiron as parajsën.
Fransi
Femrat nuk janë krijuar që të jenë të kuptueshme, por të jenë të dashuruara.
Parkeri
Femra duhet ta ruajë trupin si pasurinë, në qoftë se dëshiron që mashkulli të ndihet si gjurmues i arit.
Formani
Luleve u nevojitet dielli, kurse femrave dashuria.
Li Tai Po
Femrat janë si gjeneralët: atyre nuk u intereson ç'humbje u ka kushtuar një fitore.
Mimbo
Femrat e bukura u nevojiten vetëm dashnorëve dhe fotografëve.
Pikaso
Femra është në gjendje të jetojë qoftë edhe nga një kompliment i vetëm.
Morgani
Femrat janë shumë të dobëta sa të mos keqpërdorin dobësitë e veta.
Zafari
Edhe kur ju pranon, edhe kur ju refuzon, femra është çdoherë e lumtur që e adhuroni.
Saksi
Femrat dashurojnë fitimtarët, andaj i lejojnë edhe t'i pushtojnë.
Novalisi
Gruaja jashtë familjes ngjan me perandorinë e rrezikuar.
La Valeta
Një gjë është e ditur: gratë e sjellshme janë edhe bashkëshorte më të rrezikshme.
Laube
Më mirë të biesh në duar të vrasësit, sesa në ëndrrat e gruas epshore.
Nife
Shumica e grave më lehtë e kuptojnë martesën pa dashuri, sesa dashurinë pa martesë.
Valeri
Nuk ka rrobë që i rri më keq gruas, sesa dëshira për t'u bërë e urtë.
Luteri
Kur gruaja bëhet shkencëtare, atëherë diçka nuk është në rregull.
Nife
Gratë mund të japin aq miqësi sa kanë huazuar nga dashuria.
Sfinoza
Kush ka vetëm një grua, i ka të gjitha gratë. Kush i ka të gjitha, nuk ka as edhe një.
Spanjolle
Nuk ka grua në botë që nuk dëshiron të shkaktojë një konflikt, sado i vogël qoftë.
Kanti
Thirreni gruan si të doni, por asnjëherë jo si nënë.
Franceze
Tek zgjedhja e grave, si dhe në planet ushtarake, vetëm një gabim do të thotë humbje fatale.
Midëltoni
Mos i thoni gruas se është e bukur. Thuajini se është ndryshe nga të tjerat dhe do t'ju hapen të gjitha rrugët.
Renardi
Vetëm gruaja mund të qajë dhe të qeshë për të njëjtën aryse.
Molieri
Gratë e bukura kurrë nuk dyshojnë në inteligjencën e vet, por gratë inteligjente çdoherë dyshojnë në bukurinë e vet.
Dankani
Graja duhet të bëhet shërbëtore, e jo zotëri.
Zafari
Fatkeqësi e madhe është t'i takosh gratë që ende nuk i njeh mirë.
Moriaku
Disa gra janë si cigarja e ndezur: në qoftë se nuk e kap nga ana e duhur, digjesh.
Tuholski
Asnjëherë nuk jam martuar, sepse i respektoj shumë gratë.
Sordi
Jeta e gruas është e zbrazët, në qoftë se nuk e plotëson dashuria.
Stoni
Në qoftë se njeh vetëm gruan tënde që do, njeh të gjitha gratë.
Tolstoi
Kur nuk janë më objekt përgojimesh, gratë fillojnë vetë të marrin nëpër gojë.
Augeri
Një nuse e re pa burrë në shtëpi është më keq se një ushtri pa gjeneral, ose një fortesë pa komandant.
Servantesi
Gratë i ka bërë llafazane pushteti i burrave, që ua ka rrëmbyer gjithçka, përveç gjuhës.
Xoxa
Në çdo rast nderoni gruan, sepse ajo është edhe nëna juaj.
Guareski
Grua ideale është ajo që, edhe pse s'ju qëndron besnike, kujdeset për ju aq shumë si t'ju kishte dashnor.
Askardi
Kush mund ta udhëheqë një grua, mund të udhëheqë një popull.
Balzaku
Po të mos frynte era në det nuk do të kishte stuhi, por edhe anija nuk do të lëvizte. Po të mos ishte gruaja në botë, asnjëri nuk do të ishte i mjerë, por nuk do të ishte as njeriu.
S. Frashëri
Kur një grua dëshiron rastësisht ta konsiderojnë të mençur ajo me një gjest kësisoji vetëm e dyfishon budallallëkun e vet.
Roterdami
Femra gjithmonë mbetet fëmijë e madhe.
Ruso
Sa të përshtatshme do të ishin gratë sikur të më dëshironin të jenë fatlume me çdo kusht.
Ashardi
Femrat e dashuruara i falin me lehtë indiskrecionet e mëdha, sesa tradhëtitë e vogla.
Grasi
Natyra e femres nuk është krijuar për dëshirën e çastit, por për gëzimin e përjetësisë së njerëzimit.
Xoxa
Para femrës së bukur dhe para parave të shumta nuk ka frenim.
Gaga
Femrat dëshirojnë të bëhen të barabarta me kusht që të drejtat e tyre specifike të përforcohen më tej.
Ozborni
Femra shpesh i kushton më tepër rëndësi faktit si e shikojnë atë që ajo e do, sesa faktit sa sheh ajo.
Stendali
Femra është person që nuk di të luajë asnjë lojë, por që fiton gjithmonë.
Stendali
Mashkulli i vërtetë dëshiron rrezikun dhe lojën. Për këtë arsye e do gruan si lodrën më të rrezikshme.
Niçe
Dëshironi të dini a janë meshkujt inteligjentë burra të mirë? Por, e dashur zonjë, meshkujt inteligjentë nuk martohen.
Xheromi
Disa meshkuj kanë atë që e kanë merituar, të tjerët janë të pamartuarit.
Valeri
Mashkulli, kur fejohet, është si muaji maj, kurse kur martohet si muaji dhjetor.
Shekspiri
Pse njeriu të mos e dojë gruan e vet, kur edhe ashtu i do gratë e tjera.
Dyma
Mashkulli mund të jetë fatlum me çdo femër, derisa nuk e dashuron.
M.Kolinsi
Për femra duhet t'u flitet vetëm meshkujve.
Niçe
Meshkujt dinë vetëm të mendojnë, kurse femrat kuptojnë, por nuk mendojnë.
Tagora
Mashkulli mund të hasë grua, e cila nuk ka pasur asnjë lidhje dashurie, por rrallë has ndonjë, e cila ka pasur vetëm një lidhje.
La Roshfuko
Femrat dashurojnë sa munden, meshkujt sa dëshirojnë.
Grafi
Femra me të kaluar dhe mashkulli me të ardhme nuk janë kombinim i keq.
Fonda
Arin e provojmë me zjarr, gruan me ari, kurse mashkullin me grua.
Pitagora
Femra sheh thellë, mashkulli larg.
Grabe
Mashkullin gjithmonë e tërheq më tepër gruaja që interesohet për të, sesa gruaja që ka këmbë të bukura.
Kurtleni
Gruaja është e lumtur dhe realizon gjithçka që do kur e pushton mashkullin: së këndejmi pjesa më e madhe e jetës së saj i është kushtuar përvetësimit të shkathtësisë së pushtimit të meshkujve.
Tolstoi
Ekzistojnë dy lloj njerëzish, që nuk dinë asgjë për gratë: meshkujt e martuar dhe të pamartuarit.
Sagani
Përse femrat e bukura martohen me meshkuj të mërzitshëm? Sepse meshkujt inteligjentë nuk martohen me femra të bukura.
Momi
Gruaja i sjell burrit vetëm dy ditë lumturi: ditën që martohet dhe ditën që e përcjell në varr.
Aristofani
Disa gra sillen ndaj burrave si policia e kufirit: një palë i dëbojnë, të tjerët i lejojnë të kalojnë kufirin.
Nesini
Femrat kanë trilluar dashurinë, ndërsa meshkujt vetëm martesën dhe besnikërinë.
Valeri
Po desh t'i kuptosh meshkujt, studio femrat.
Franceze
Gruaja duhet të falenderojë perëndinë kur e ka burrin me të meta: burri pa të meta është spektator i rrezikshëm.
Halifaksi
Të gjithë meshkujt e martuar janë pronë e gruas, ky është i vetmi definicion i drejtë se ç'është pasuria e vërtetë e gruas së martuar.
T. Bernardi
Më e mira armë që të mundni gruan është kapela juaj, merreni dhe ikni.
Banymm
Të arsimosh një mashkull do të thotë të arsimosh një person; të arsimosh një femër, do të thotë të arsimosh një shoqëri.
Gandi
Mashkulli propozon kurse femra zgjedh.
Kierkeoardi
Grua moj, burri yt nuk kërkon bukuri, por një mori virtytesh.
Eurtfidi
Femra që i lejon mashkullit puthjen, nuk do t'i privojë edhe të tjerat.
Franceze
Mashkulli në gjithëçka që bën ka parasysh qëllimin, kurse femra mashkullin.
Grafi
Sikur meshkujt të ishin dashnorë të mrekullueshëm siç flasin, femrat s'do të kishin kohë as të krihen.
Gitri
Nganjëherë femra fsheh nga mashkulli dashurinë që ndien për të, ndërsa në të kundërtën artificializon dashurinë që fare s'e ndien.
La Bryeri
Mashkulli është më i dobët, kur femra e bukur i thotë me ledhati, je i fortë.
Bartoni
Zoti e krijoi femrën për dobi të mashkullit.
Tenisoni
Arkeologu është bashkëshorti më i mirë që mund të ketë gruaja: sa më e vjetër të jetë ajo, ai më tepër interesohet.
A.Kristi
Gruaja bart çdo barrë nëse ia ka ngarkuar burri.
Aristoteli
Femrat nuk mund ta çmojnë mashkullin e mençur përderisa nuk martohen me ndonjë budalla.
Safiri
Femra mund t'i bëhet mikeshë mashkullit vetëm me këtë radhë: së pari e njohur, pastaj dashnore, e më pastaj mikeshë.
Çehovi
Femra që e dashurojnë dhe e cila dashuron, është e lumtur dhe nuk dëshiron tjetër. Mashkulli që e dashurojnë dhe i cili dashuron gjithandej dëshiron edhe gjëra të tjera.
Kurtleni
Sikur të mos ekzistonin meshkujt, femrat kurrë nuk do të fjaloseshin.
Let Bryeri
Kur gruaja ka burrë të mirë, kjo shihet në fytyrë.
Gëte
Gjëja më e rendësishme në jetë për mashkullin është fama, kurse për femrën dashuria.
Balzaku
Në botë ekzistojnë edhe gjëra të tjera, jo vetëm lidhje dhe ndarje mes meshkujve dhe femrave.
Tagora
Mashkulli është xheloz në qoftë se puth, femra edhe në qoftë se nuk puth.
Kanti
Gjëja që e preokupon gruan nuk është tirania e burrit, por zemërgjerësia ndaj saj.
Mishle
Bota urdhëron gratë, ne urdhërojmë botën, kurse gratë neve.
Klintoni
Fati më i madh për gruan është në qoftë se me burrin jeton së bashku dhe në harmoni.
Euripidi
Unë kështu e paramendoj botën ideale, ku të gjithë do të ishin të lumtur: të gjitha femrat duhet të jenë të fejuara, kurse të gjithë meshkujt të pamartuar.
Gabori
Mashkulli ka aq vjet sa ndihet, kurse femra aq sa shihet.
Bergmani
Pak di mashkulli që i tregon femrës tërë ato që di.
Fuleri
Shtëpia është burg për gruan, kurse ofiçinë për burrin.
Shou
Meshkujt kanë dëshirë të jenë dashnorë të parë të femrave, ndërsa femrat pajtohen edhe kur është dashuria e tyre e fundit.
Vilde
Mashkulli është gjuetar, kurse femra pre e tij.
Tenisoni
S'ka lumturi pa grua.
Indiane
Në qoftë se ke grua të mirë, të tjerat s'të duhen fare.
Eskimeze
Gruaja është si hija: Në qoftë se vrapon pas saj ajo largohet, në qoftë se ik prej saj ajo vrapon pas teje.
Gruziane
Çdo grua është e bukur në errësirë, prej largësie dhe nën ombrellë.
Japoneze
Gruaja që sjell pajë, sundon burrin.
Latine
Gruaja pa mashkull si ara e palëruar.
Novosibiriane
Mashkulli ësht si lumi, kurse gruaja si liqeni.
Kurde
Gruaja, kur bisedon me një mashkull, shikon të dytin, por mendon për të tretin.
Sanskrite
Me grua të keqe mashkulli plaket shpejt.
Baske
Mashkulli pa grua si ati pa shalë.
Vietnameze
Le t'i ruajë zoti gratë e këqija, kurse të mirat ruajini vetë.
Hebreje
Edhe gruan më të mirë e prish liria e tepërt.
Ruse
Shtëpia pa grua si mulliri pa ujë.
Armene
Një vajzë dhe një palë rrobe që i shohim shpesh e humbin vlerën.
Angleze
Rrahe gruan çdo mëngjes, nëse ti nuk e di shkakun, ajo vetë do ta kuptojë.
Ambe
Ai që flet keq për gruan e vetë, çnjerëzon vetveten.
Skotlandeze
Gruaja qan kur martohet, kurse burri qan më vonë.
Polake
Kush do të jetojë qetë, le të mos martohet me të bukurën e fshatit.
Portugeze
Dashurinë falja gruas, kurse besimin nënës.
Irlandeze

Share/Bookmark
       
   
  •